Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Chaniotaki, Dosia"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Προσήλωση στη θεραπεία της Περιτοναϊκής Κάθαρσης, συναισθηματική επιβάρυνση και ποιότητας ζωής των ασθενών και των φροντιστών τους.
    (ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ., Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), ΠΜΣ Προηγμένη Κλινική Πρακτική στις Επιστήμες Υγείας, 2022-06-20) Χανιωτάκη, Δοσία; Chaniotaki, Dosia
    Εισαγωγή: Η Περιτοναϊκή Κάθαρση (ΠΚ) αποτελεί μια καθιερωμένη, καλά τεκμηριωμένη θεραπεία υποκατάστασης νεφρικής λειτουργίας. Απαιτεί από τον ασθενή υψηλό βαθμό προσήλωσης στη διαδικασία εφαρμογής της, στον τρόπο ζωής και αυξημένη προσοχή στην υγιεινή. Η μη προσήλωση θεωρείται σημαντικός αρνητικός παράγοντας στην έκβαση της νόσου. Διάφορες μελέτες σε όλο τον κόσμο έχουν δείξει ένα ευρύ φάσμα ποσοστών μη προσήλωσης και έχουν εντοπιστεί πολλές και ποικίλες σχετιζόμενες μεταβλητές, όπως κοινωνικό-δημογραφικοί, ιατρικοί και ψυχοκοινωνικοί παράγοντες. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με την προσήλωση των ασθενών στην ΠΚ. Σκοπός: H διερεύνηση του επιπέδου και των παραγόντων προσήλωσης στα πρωτόκολλα εφαρμογής της ΠΚ θεραπείας, στη φαρμακευτική αγωγή και στις διαιτητικές οδηγίες, των ασθενών και των φροντιστών τους, που παρακολουθούνται για τουλάχιστον 3 μήνες, στις δύο μονάδες ΠΚ της Κρήτης. Υλικό - Μεθοδολογία: Το δείγμα της συγχρονικής μελέτης αποτέλεσαν δύο ομάδες, 52 ασθενείς σε ΠΚ (μέση ηλικία 64,6 ± 14,9 έτη) και 35 φροντιστές (μέση ηλικία 59,4 ± 14,3 έτη), των δύο μονάδων ΠΚ της Κρήτης (ποσοστό απόκρισης 100%). Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από το Δεκέμβριο 2018 έως τον Μάιο 2019 και χρησιμοποιήθηκαν τόσο έμμεσοι όσο και άμεσοι τρόποι αξιολόγησης της προσήλωσης. Δύο ειδικά διαμορφωμένα ερωτηματολόγια περιλάμβαναν, εκτός από τα κοινωνικό-δημογραφικά στοιχεία, τις κλίμακες «Morisky, Green and Levine Adherence Scale», «Beliefs about Medicine Questionnaire», «Kidney Disease Quality of Life Short Form» (KDQOL-SF), «Satisfaction with Life Scale», «Generalized Anxiety Disorder» (GAD-7), «Patient Health Questionnaire-9» (PHQ-9), «Burden Interview» των Zarit και Zarit, όπως και αυτό-αναφερόμενες δηλώσεις προσήλωσης στη διαδικασία της ΠΚ. Επιπλέον συλλέχτηκαν κλινικοί και βιοχημικοί δείκτες και ενσωματωμένο λογισμικό ή ηλεκτρονικά συστήματα παρακολούθησης, που αποτελούν τα άμεσα και αντικειμενικά δεδομένα προσήλωσης. Αποτελέσματα: Από τους 52 ασθενείς, 14 (26,9%) ακολουθούσαν Συνεχή Φορητή ΠΚ (CAPD) και 38 (73,1%) Αυτοματοποιημένη ΠΚ (APD) με μέση διάρκεια θεραπείας 56 μήνες. Συνολικά τα ποσοστά μη προσήλωσης κυμάνθηκαν από 26,9% έως 44,2% και για τις τρεις όψεις της θεραπείας (διαδικασία ΠΚ, φαρμακευτική αγωγή, διαιτητικοί περιορισμοί). Τα επίπεδα προσήλωσης διαφοροποιούνται ανάλογα με τον τρόπο καθορισμού και τη μέθοδο εκτίμησης. Παρά τα υψηλά ποσοστά αυτό-αναφερόμενης προσήλωσης, 36,5% των ασθενών ανέφερε μη προσήλωση στην ΠΚ και 35,3% στη φαρμακευτική αγωγή. Εντούτοις, παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές στην αυτό-αναφερόμενη προσήλωση σε σχέση με την άμεση αξιολόγηση, με βάση τα εργαστηριακά δεδομένα και τις καταγραφές των θεραπειών. Τα ποσοστά χαμηλής προσήλωσης ήταν στην APD 50%, στην φαρμακευτική αγωγή και στις διαιτητικές οδηγίες 44,2%. Σημαντική συσχέτιση παρατηρήθηκε μεταξύ προσήλωσης φαρμακευτικής αγωγής και υποστήριξης του υγειονομικού προσωπικού (r=0,308, p<0,05), όπως και συγκεκριμένων κλινικών δεικτών, όπως τα επίπεδα φωσφόρου ορού (p=0,002), τις εισαγωγές στο νοσοκομείο (p=0,01) και τις ημέρες νοσηλείας (p=0,038). Οι εισαγωγές στο νοσοκομείο και οι ημέρες νοσηλείας σχετίζονται επίσης σημαντικά αρνητικά με τα επίπεδα προσήλωσης της APD θεραπείας (p=0,013 και p=0,002). Η κατάθλιψη ήταν ένας παράγοντας που παρουσίασε στατιστικά σημαντική συσχέτιση με την προσήλωση (p=0,057) σε πολλά σημεία της ανάλυσης. Όσον αφορά τους φροντιστές, τα αποτελέσματα έδειξαν ήπια επιβάρυνση με μέση τιμή 24,7. Η καλή ψυχικά υγεία των φροντιστών μειώνει στατιστικά σημαντικά τα επίπεδα κατάθλιψης των ασθενών (r=0,4, p<0,05). Τέλος, οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες φροντιστές επιδρούν θετικά, στατιστικά πολύ σημαντικά, στην ψυχική υγεία (r=0,546, p<0,01), την καταθλιπτική συνδρομή (r=-0,308, p<0,05) και την αγχώδη διαταραχή των ασθενών τους (r= -0,565, p<0,01). Συμπεράσματα: Ο επιπολασμός της μη προσήλωσης φαίνεται να είναι αρκετά υψηλός και συνδέεται με αυξημένη νοσηρότητα, εισαγωγές και ημέρες νοσηλείας, υψηλή κατάθλιψη και χαμηλή ποιότητα ζωής. Οι φροντιστές διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και η όποια επιβάρυνση τους, δεν θα πρέπει να σταθεί εμπόδιο στη συμμετοχή τους στη διαχείριση της ΠΚ θεραπείας. Αυτή είναι η πρώτη μελέτη στην Ελλάδα και υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω, υψηλής ποιότητας, επαρκών μελετών για τη διερεύνηση της προσήλωσης σε όλες τις πτυχές της θεραπείας.