Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Chatzimanolis, Apostolos"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Βελτίωση της προσελκυστικής ικανότητας υδατικού διαλύματος υδρολυόμενης πρωτεΐνης απέναντι στη μύγα της Μεσογείου, Ceratitis capitata (Wiedemann, 1824) (Diptera: Tephritidae).
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων, 2018-07-02) Χατζημανώλης, Απόστολος; Chatzimanolis, Apostolos
    Η μύγα της Μεσογείου ανήκει στην τάξη των Διπτέρων και στην οικογένεια Tephritidae. Η επιστημονική της ονομασία είναι Ceratitis capitata. Το είδος αυτό κατάγεται από την υποσαχάρια Αφρική. Είναι ένα είδος ικανό να προκαλέσει εκτεταμένες ζημίες σε ένα ευρύ φάσμα καλλιεργειών φρούτων (εσπεριδοειδή μηλοειδή, πυρηνόκαρπα κλπ). Είναι κοινό είδος στην περιοχή της Μεσογείου και έχει εξαπλωθεί σε πολλά μέρη του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Αυστραλίας και της βόρειας και νότιας Αμερικής. Είναι ένα έντομο το οποίο ανέχεται καλύτερα τα ψυχρότερα κλίματα από ότι τα περισσότερα άλλα είδη καρποφάγων ειδών της ίδιας οικογένειας. Κατατάσσεται ως πρώτη μεταξύ των μεγάλης οικονομικής σημασίας εχθρών παγκοσμίως. Η μύγα της Μεσογείου προσβάλλει, περισσότερα από 350 διαφορετικά είδη φυτών, μεταξύ των οποίων σχεδόν όλα τα είδη των εσπεριδοειδών, γεγονός που οδήγησε στη διεξαγωγή του παρόντος πειράματος, σκοπός του οποίου ήταν η αξιολόγηση της προσελκυστικής ικανότητας διαφόρων ελκυστικών σε μείγμα με υδρολυόμενη πρωτεΐνη 2,5% και βόρακα 1%. Οι ουσίες που αξιολογήθηκαν ήταν το οξικό αμμώνιο (ammonium acetate, ΑΑ), η τριμεθυλαμίνη (trimethylamine, ΤΑ), η ουρία, το λεμονένιο και η μεθυλοευγενόλη. Έγιναν πολλές δοκιμές και συνδυασμοί ελκυστικών σε μείγμα με υδρολυόμενη πρωτεΐνη 2,5% και βόρακα 1% σε παγίδες McPhail. Οι παγίδες αναρτήθηκαν στις 13/11/2017 στον εσπεριδοειδώνα του ΤΕΙ Κρήτης και έγιναν συνολικά 10 δοκιμές. Οι δειγματοληψίες γίνονταν ανά εβδομάδα και το περιεχόμενο των παγίδων εξεταζόταν ως προς τα άτομα της μύγας της Μεσογείου που βρίσκονταν μες στις παγίδες (συνολικός αριθμός, αρσενικά, θηλυκά, γονιμότητα θηλυκών), ενώ γινόταν καταμέτρηση και των υπολοίπων εντόμων μες στις παγίδες. Από τα αποτελέσματα είναι ξεκάθαρο ότι τα ελκυστικά που εκλύουν αμμωνία (ουρία, ΑΑ και ΤΑ) αυξάνουν την προσελκυστική ικανότητα, με το ΑΑ να φαίνεται επικρατέστερο των άλλων δύο. Το λεμονένιο και η μεθυλοευγενόλη δεν έδωσαν καθόλου καλά αποτελέσματα, καθώς φαίνεται να λειτουργούν απωθητικά στις συγκεντρώσεις που δοκιμάστηκαν. Χρειάζεται περαιτέρω έρευνα, μεγαλύτερης κλίμακας για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα, ενώ θα πρέπει να εκτιμηθεί και η επίδραση των περιβαλλοντικών συνθηκών (θερμοκρασία, υγρασία).