Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Gavala, Anastasia"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Εκτίμηση των συμπτωμάτων της νόσου και της ικανοποίησης από τη θεραπεία σε ογκολογικούς ασθενείς σε μονάδα ημερήσιας νοσηλείας.
    (ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ., Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), ΠΜΣ Προηγμένη Κλινική Πρακτική στις Επιστήμες Υγείας, 2022-06-27) Γαβαλά, Αναστασία; Gavala, Anastasia
    Εισαγωγή: Ο καρκίνος θεωρείται απειλητική για τη ζωή ασθένεια που παρουσιάζει ποικιλία διαφορετικών συμπτωμάτων σε κάθε ασθενή, ανάλογα με τον τύπο του καρκίνου, το είδος και τη διάρκειά της. Αυτά συχνά επιτείνονται από την εφαρμογή των διαφόρων θεραπευτικών παρεμβάσεων. Η κόπωση, η ναυτία και ο εμετός είναι από τα πιο συνήθη συμπτώματα της χημειοθεραπείας. Ως εκ τούτου, η πρόληψη και η έγκαιρη διαχείριση των κύριων συμπτωμάτων είναι ζωτικής σημασίας για την αποτελεσματικότητα της θεραπείας αλλά και τη βελτίωση της ικανοποίησης των ασθενών. Σκοπός: Ο σκοπός της παρούσας έρευνας ήταν η καταγραφή των συμπτωμάτων των ογκολογικών ασθενών και της ικανοποίησής τους από τη χημειοθεραπεία σε μονάδα ημερήσιας νοσηλείας (ΜΗΝ). Υλικό & Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε συγχρονική μελέτη παρατήρησης σε 95 ογκολογικούς ασθενείς που προσέρχονταν στη ΜΗΝ ενός περιφερειακού γενικού νοσοκομείου της 7ης υγειονομικής περιφέρειας κατά το χρονικό διάστημα Απρίλιος – Σεπτέμβριος 2021. Για τη συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκαν 4 ερωτηματολόγια: η ελληνική έκδοση του M.D. Anderson Symptom Inventory (MDASI), το Brief Fatigue Inventory (BFI), το Cancer Treatment Satisfaction Questionnaire και ένα ερωτηματολόγιο κοινωνικοδημογραφικών χαρακτηριστικών. Για τη στατιστική ανάλυση χρησιμοποιήθηκε το στατιστικό πρόγραμμα SPSS 26.0. Αποτελέσματα: Στην παρούσα μελέτη το 50,5% ήταν άνδρες, η μέση ηλικία όλων βρέθηκε στα 63,8 χρόνια (±10,2), ενώ το 58,9% ήταν μεταξύ 61-85 ετών. Η πλειοψηφία ή σημαντικά περισσότεροι ασθενείς από τους μισούς ασθενείς (85,3%, p<0,05) ανέφεραν ότι ένιωσαν κουρασμένοι ή κόπωση. Από τα Βασικά Συμπτώματα, του MDASI σε μεγαλύτερη συχνότητα ή 81,1% των ασθενών αλλά και σε μέση ένταση ή 4,26, παρατηρείται η κόπωση, ενώ σε χαμηλότερη συχνότητα παρατηρήθηκαν οι Έμετοι (18,9% ή 1,03) και το κόψιμο αναπνοής (22,1% ή 1,03). Παρατηρούνται σχεδόν στο σύνολο των ελέγχων σημαντικές συσχετίσεις μεταξύ της συμπτωματολογίας και της Κόπωσης & Ικανοποίησης θεραπείας (p<0,05). Οι 5 έγγαμοι/ες επίσης σχετίζονται με υψηλότερα επίπεδα Ικανοποίησης για τη θεραπεία (rho=-0,260, p<0,05). Οι έχοντες/ουσες υψηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης σχετίζονται με μικρότερη κόπωση (rho=-0,233, p<0,05) ή με υψηλότερα επίπεδα ικανοποίησης για τη Θεραπεία (rho=0,276, p<0,05) και χαμηλότερη ένταση μέτρησης συμπτωμάτων (rho=-0,278, p<0,05). Συνολικά, η αύξηση των προσδοκιών για τη θεραπεία σχετίζεται με τη μείωση της Κόπωσής τους (OR=0,96, p=0,050), η αύξηση των θετικών συναισθημάτων για τη θεραπεία με τη μείωση της έντασης/παρουσίας συμπτωμάτων (OR=0,45, p=0,018) ενώ γενικά στην Ικανοποίηση οι γυναίκες εκφράζουν χαμηλότερα επίπεδα (OR=0,10, p=0,003). Συμπέρασμα: Φαίνεται ότι η αύξηση των προσδοκιών των ογκολογικών ασθενών για τη θεραπεία σχετίζονται με τη μείωση της κόπωσής τους, η αύξηση των θετικών συναισθημάτων για τη θεραπεία με τη μείωση της έντασης/παρουσίας συμπτωμάτων ενώ γενικά στην ικανοποίηση οι άνδρες εκφράζουν υψηλότερα επίπεδα.