Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Gkiouvetsi, Dimitra"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Χαρτογράφηση των κοινωνικών υπηρεσιών για την προστασία των ασυνόδευτων παιδιών και παιδιών χωρίς την οικογένειά τους στην Ελλάδα.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας (Σ.Ε.Υ.Π), Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, 2017-04-07) Γκιουβέτση, Δήμητρα; Μανωλάκου, Ζωή; Τζοάνου, Ελένη; Φωκιανός, Γεώργιος; Gkiouvetsi, Dimitra; Manolakou, Zoi; Tzoanou, Eleni; Fokianos, Georgios
    Εισαγωγή: Η παρούσα ερευνητική μελέτη ασχολείται με τη χαρτογράφηση και παρουσίαση των υπηρεσιών και των φορέων που αναλαμβάνουν την υπεράσπιση και τη φροντίδα των ασυνόδευτων παιδιών και παιδιών χωρίς την οικογένειά τους. Εν συνεχεία, στοχεύει, στη διερεύνηση του νομικού πλαισίου της χώρας μας που θεσπίζει τα δικαιώματα αλλά και τη νομική υποστήριξη που προβλέπει το κράτος για την ομάδα των ασυνόδευτων παιδιών και παιδιών χωρίς την οικογένειά τους στη χώρα μας. Επιπροσθέτως, διερευνά και παρουσιάζει τις υπηρεσίες που παρέχουν υπηρεσίες υποδοχής, φιλοξενίας και κοινωνικής ένταξης στην ευάλωτη ομάδα των ασυνόδευτων παιδιών. Τέλος, αναλύει και παρουσιάζει τον ρόλο του κοινωνικού λειτουργού και τις αρμοδιότητές του όσον αφορά τα ασυνόδευτα παιδιά στη χώρα μας. Μεθοδολογία: Η συγκεκριμένη έρευνα διεξήχθη κατά το ακαδημαϊκό εξάμηνο 2015-2016. Ως προς τον τύπο μεθοδολογίας επιλέχθηκε αυτή της ποιοτικής έρευνας, ενώ το εργαλείο που χρησιμοποιήθηκε για τη διεξαγωγή της έρευνας αυτής είναι η ημι-δομημένη συνέντευξη. Αναφορικά με το δείγμα αποτελούνταν από δεκαπέντε (15) υπηρεσίες και δομές που ασχολούνται άμεσα ή έμμεσα με το φαινόμενο των ασυνόδευτων ανηλίκων στην Ελλάδα. Αναλυτικά, οι φορείς που έλαβαν μέρος στην ερευνητική διαδικασία είναι οι εξής: Praksis, Γιατροί του Κόσμου, ΚΕΘΕΑ Mosaic, Ιατρική Παρέμβαση (MedIn), Μετάδραση, Κλίμακα, Χαμόγελο του Παιδιού, Ερυθρός Σταυρός, Υπηρεσία Διαχείρισης Αιτημάτων Αιτούντων Άσυλο και Ασυνόδευτων Παιδιών, Κέντρο Φιλοξενίας Αιτούντων Άσυλο και Ασυνόδευτων Ανηλίκων Ανωγείων, Ξενώνας Εστία της Αποστολής, Save the Children, Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής, Σύλλογος Μερίμνης Ανηλίκων, Οικουμενικό Πρόγραμμα Προσφύγων. Αποτελέσματα: Συνοπτικά, τα αποτελέσματα της έρευνας αφορούν τα γενικά χαρακτηριστικά, τόσο νεοσύστατων όσο και παλαιότερων δομών στη χώρα μας, που ασχολούνται με τα ασυνόδευτα παιδιά. Κοινός τους σκοπός είναι να προασπίσουν τα δικαιώματα των παιδιών αυτών αλλά και να εξασφαλίσουν μια καλύτερη ποιότητα ζωής για αυτά. Ακόμη, παρατηρούμε ότι η διοίκηση και η οργάνωση των δομών δεν διαφέρει και πολύ μεταξύ των οργανώσεων, αφού το σύστημα διοίκησής τους είναι παρεμφερές. Αποτελούνται από ένα συμβούλιο, δηλαδή, από τέσσερα έως εφτά άτομα με το κάθε άτομο να είναι υπεύθυνο σε κάποιο τομέα της οργάνωσης. Εν συνεχεία, βλέπουμε το ισχύον νομικό πλαίσιο που αφορά το προσφυγικό να είναι συγκεχυμένο και να διαφαίνεται μια γενίκευση αυτή την στιγμή στην Ελλάδα για τους πρόσφυγες και συγκεκριμένα για τα ασυνόδευτα παιδιά. Επιπροσθέτως, όσο αφορά τη συνεργασία μεταξύ των δομών, φαίνεται να υπάρχει μια καλή συνεργασία και μια κοινή προσπάθεια για την επίτευξη του κοινού σκοπού που έχουν οι οργανώσεις ενώ φαίνεται να υπάρχει και ένα είδους αλληλεξάρτηση. Ακόμη διακρίνουμε ότι υπάρχει μεγάλη σύγκλιση στις υπηρεσίες που παρέχουν οι δομές αυτές όπως τη φιλοξενία, τον ιματισμό, την κάλυψη τροφής, την εκπαίδευση, την ψυχολογική υποστήριξη και ενδυνάμωση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων των παιδιών αυτών. Τέλος, υπάρχουν και οι κοινές προτάσεις των δομών αυτών, για τη βελτίωση και για την καλύτερη περάτωση των υπηρεσιών που προσφέρουν. Αναφέρονται στην καλύτερη εκπαίδευση και κατάρτιση του προσωπικού, τη δημιουργία μιας άρχουσας δομής που να μπορεί να αριθμεί και εν συνεχεία να διανέμει τα ασυνόδευτα ανήλικα στις κατάλληλες υπηρεσίες αλλά και εν γένει της καλύτερης λειτουργίας του προνοιακού συστήματος στην Ελλάδα. Συμπεράσματα: Το γενικότερο συμπέρασμα της έρευνας αυτής αναδεικνύει το πρόβλημα της έλλειψης οργάνωσης των ελληνικών υπηρεσιών που ασχολούνται με τα ασυνόδευτα παιδιά και παιδιά χωρίς την οικογένειά τους. Η ισχύουσα νομοθεσία είναι ελλιπής και γενικευμένη όσο αφορά το προσφυγικό, υπάρχει δυσαναλογία οργανώσεων και χρηστών που δύναται να απευθυνθούν στις δομές αυτές (οι οργανώσεις είναι λιγότερες σε σχέση με όσες χρειάζονται πραγματικά στην Ελλάδα) αλλά και έλλειψη προσωπικού και κυρίως μεταφραστών. Επίσης, το υπάρχον προσωπικό δεν είναι κατάλληλα καταρτισμένο. Τέλος, χαρακτηριστική είναι η χρονοβόρα διαδικασία και η γραφειοκρατία που επικρατεί στο θέμα της καταγραφής, της ένταξης σε κέντρα φιλοξενίας, αλλά και της επανένωσης των παιδιών με τις οικογένειές τους. Κατά συνέπεια παρατηρείται μια αδυναμία της χώρας μας να διαχειριστεί πλήρως το ζήτημα των ασυνόδευτων παιδιών που εισέρχονται σε αυτήν.