Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Kampouri, Evangelia"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Συσχέτιση της ακμής με διατροφή και φυσική δραστηριότητα
    (ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας, 2026-06-25) Καμπούρη, Ευαγγελία; Kampouri, Evangelia; Βενιαμάκης, Ελευθέριος; Veniamakis, Eleftherios
    Η ακμή είναι μια πολυπαραγοντική δερματολογική πάθηση που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, με σημαντικές ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Ενώ οι γενετικοί και οι ορμονικοί παράγοντες είναι πρωταρχικοί παράγοντες, παράγοντες του τρόπου ζωής έχουν εμπλακεί όλο και περισσότερο στην παθογένεση της ακμής. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης της ακμής με τη διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα. Διεξήχθη μια βιβλιογραφική ανασκόπηση χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane Library και Science Direct. Η αναζήτηση επικεντρώθηκε σε πρωτογενείς μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2019 και 2024, είχαν δείγμα ανθρώπους, ήταν στην αγγλική γλώσσα και είχαν προσβάσιμο το πλήρες κείμενό τους. Συνολικά 22 μελέτες συμπεριλήφθηκαν μετά τον έλεγχο κριτηρίων εισαγωγής και αποκλεισμού. Τα ευρήματα δείχνουν ότι τα τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη και η κατανάλωση γαλακτοκομικών συνδέονται σημαντικά με αυξημένη σοβαρότητα ακμής, πιθανώς λόγω των επιπτώσεών τους σε ορμονικές οδούς που περιλαμβάνουν αυξητικό παράγοντα-1 (IGF-1) και ανδρογόνα. Αντίθετα, η συμμόρφωση σε αντιφλεγμονώδεις δίαιτες όπως η μεσογειακή δίαιτα έδειξε δυνητικό προστατευτικό αποτέλεσμα, αν και τα στοιχεία διέφεραν. Ο ρόλος της φυσικής δραστηριότητας είναι πολύπλοκος, με τη μέτρια άσκηση να δείχνει οφέλη στη μείωση του στρες και των ορμονικών ανισορροπιών, ενώ η έντονη άσκηση να επιδεινώνει την ακμή. Η ανασκόπηση υπογραμμίζει την περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ διατροφής, φυσικής δραστηριότητας και ακμής. Εξατομικευμένες παρεμβάσεις που εστιάζουν στη μείωση των τροφών με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη και στη βελτιστοποίηση των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας μπορεί να βελτιώσουν τα αποτελέσματα της ακμής. Απαιτούνται περαιτέρω διαχρονικές και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες για τον καλύτερο προσδιορισμό των αιτιολογικών σχέσεων και την ανάπτυξη στοχευμένων, βασισμένων σε στοιχεία συστάσεων για τη διαχείριση της ακμής.