Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Kazali, Aliki"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Οργανωσιακές συγκρούσεις.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας (Σ.Δ.Ο), Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων, 2011-03-18T09:50:05Z) Κωνσταντούρα, Ελισάβετ; Καζάλη, Αλίκη; Konstantoura, Elisavet; Kazali, Aliki
    Οι συγκρούσεις είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης και εκδηλώνονται, άλλοτε σε μικρότερο και άλλοτε σε μεγαλύτερο βαθμό, μεταξύ των ανθρώπων που αλληλεπιδρούν, αλλά και μέσα στο ίδιο το άτομο, ως εσωτερική σύγκρουση. Αναπόφευκτα οι συγκρούσεις εμφανίζονται και στο οργανωσιακό περιβάλλον, αφού αυτό στηρίζεται αξιωματικά στη συνεργασία και την αλληλεπίδραση μεταξύ των μελών του οργανισμού. Οι ορισμοί που έχουν κατά καιρούς δοθεί για τις συγκρούσεις ποικίλουν, ανάλογα με την πλευρά από την οποία προσεγγίζεται κάθε φορά το φαινόμενο. Οι κυριότερες αιτίες που προκαλούν τις συγκρούσεις μέσα σε ένα οργανισμό έχουν να κάνουν με την αλληλεξάρτηση μεταξύ των μελών, την ανεπάρκεια των πόρων, τη διαφορά ισχύος μεταξύ προϊσταμένων και υφισταμένων, την ασυμβατότητα των στόχων μεταξύ δυο ατόμων ή τμημάτων, τις πολιτισμικές διαφορές και τoν κακό σχεδιασμό στη δομή του οργανισμού. Η αλληλουχία των γεγονότων σε μια σύγκρουση περιγράφεται πολύ παραστατικά από το μοντέλο του Thomas, το οποίο εισάγει τις έννοιες της συνειδητοποίησης της σύγκρουσης, των σκέψεων και συναισθημάτων, των προθέσεων, της συμπεριφοράς, της αντίδρασης του άλλου μέρους και του αποτελέσματος. Το κατά πόσο τα αποτελέσματα των συγκρούσεων θα είναι θετικά ή αρνητικά, καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το εάν οι συγκρούσεις καταλήγουν να είναι λειτουργικές ή δυσλειτουργικές. Οι επιπτώσεις σε κάθε περίπτωση αναδιαμορφώνουν τις σχέσεις τόσο εντός, όσο και μεταξύ των ομάδων, ενώ καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη συνολική απόδοση του οργανισμού. Η πρόληψη των συγκρούσεων μπορεί να διευκολυνθεί μέσα από τον προσεκτικό σχεδιασμό της δομής του οργανισμού. Σε ένα άλλο επίπεδο, οι διευθυντές μπορούν να προλάβουν συγκρούσεις χρησιμοποιώντας μεθόδους, όπως την αποφυγή ανάδειξης ενός ζητήματος που προκαλεί διαφορές, την καταστολή των διαφορών μεταξύ των μελών, τη πρόκληση ελεγχόμενων συγκρούσεων για να εκτονωθούν οι διαφορές και την δημιουργική σύνθεση των διαφορών. Όταν πλέον εμφανιστεί μια σύγκρουση, χρειάζεται να εφαρμοστεί μια σωστή στρατηγική διαχείρισης συγκρούσεων για την αποφυγή της προσφυγής στο δικαστικό αγώνα, που μπορεί να αποβεί καταστροφική. Πολύ σημαντική αποδεικνύεται η Εναλλακτική Επίλυση Διενέξεων, η οποία περιλαμβάνει ένα μεγάλο αριθμό μεθόδων, ο οποίες μεταξύ άλλων περιλαμβάνουν και την ανάμειξη τρίτων μερών, εντός ή εκτός του οργανισμού. Τέλος για την καλύτερη κατανόηση του συνολικού φαινομένου έχουν αναπτυχθεί διάφορα μοντέλα που αναλύουν τις οργανωσιακές συγκρούσεις στα πλαίσια της κουλτούρας που επικρατεί σε μια χώρα. Τρία μοντέλα, τα οποία καλύπτουν ένα μεγάλο αριθμό χωρών, είναι το μοντέλο της Αρμονίας, το μοντέλο της Αντιπαράθεσης και το Ρυθμιστικό μοντέλο.