Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Kopidaki, Georgia"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Χημική σύσταση, βιολογικός ρόλος και διατροφικές χρήσεις του φυτού Stevia Rebaudiana Bertoni.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων, 2014-10-19T18:59:57Z) Κοπιδάκη, Γεωργία; Kopidaki, Georgia
    Η παρούσα εργασία είχε ως στόχο τη βιβλιογραφική ανασκόπηση των επιστημονικών μελετών που αφορούν τη χρήση και τη σημασία του φυτού Στέβια. Συγκεκριμένα, στόχος ήταν η περιγραφή του φυτού Στέβια, η καταγραφή της χημικής του σύστασης μέσα από πρόσφατα ερευνητικά δεδομένα, η ανασκόπηση των μελετημένων ευεργετικών της επιδράσεων στην υγεία και η αξιολόγηση της δυνατότητας χρήσης της ως ισχυρή γλυκαντική ουσία. Η Στέβια είναι ένας πολυετές θάμνος, ιθαγενής των ορεινών περιοχών της Παραγουάης και της Βραζιλίας με λατινική ονομασία Stevia rebaudiana Bertoni. Ανήκει στην οικογένεια Compositae ή Asteraceae και ο κύριος λόγος που παρουσιάζει ενδιαφέρον είναι οι τερπενικοί γλυκοζίτες που περιέχει το φυτό. Οι κύριες ουσίες που δίδουν την γλυκιά αυτή ιδιότητα είναι η Στεβιοσίδη (Stevioside) και η Ρεμπαουδιοσίδη-Α (Reb-A) που την κάνουν 300 φορές πιο γλυκιά από την σουκρόζη χωρίς όμως καμιά θερμιδική αξία. Καλλιεργείται σε πολλές περιοχές της Ασίας, Αμερικής, Ευρώπης, Καναδά κ.α.. Εκτός όμως από τις γλυκαντικές ιδιότητες του φυτού, η επιστημονική κοινότητα διερευνά τα τελευταία χρόνια και το βιολογικό του ρόλο, ο οποίος οφείλεται σε πληθώρα συστατικών. Το αιθέριο έλαιο της Στέβιας περιέχει ενώσεις όπως α-cadinol, caryophyllene oxide, β-guaiene καθώς και άλλα τερπένια, εστέρες, αλδεΰδες, αλκοόλες, λιπαρά οξέα (παλμιτικό οξύ κλπ.) και άλλες 100 και πλέον ενώσεις. Επίσης περιέχει βιταμίνες (βιταμίνη C, B2, B6, φολικό οξύ κλπ.), φαινολικά συστατικά (πυρογαλλόλη, σαλικιλικό οξύ κ.α.), υδατάνθρακες και αμινοξέα. Η ανασκόπηση της βιβλιογραφίας έδειξε ότι για να μελετηθούν τα συστατικά αυτά, πάρθηκαν εκχυλίσματα από τα φύλλα και τα στελέχη της Στέβιας με τη μέθοδο της υδροηλεκτρικής απόσταξης ή της απόσταξης με ατμό. Στα εκχυλίσματα αυτά αναλύθηκαν και ταυτοποιήθηκαν οι ουσίες με μεθόδους όπως η GC-MS, GLC, RP-HPLC κ.α.. Η ανάλυση αυτών των συστατικών έγινε λόγω της ενδεχόμενης ευεργετικής τους δράσης εντός του οργανισμού. Έχει αποδειχθεί ότι η Στέβια έχει αντιοξειδωτικές, αντιμικροβιακές, αντιμυκητιακές και αντιφλεγμονώδης δράσεις. Έχει δοκιμαστεί ενάντια σε βακτήρια όπως το Escherichia coli, το Pseudomonas aeruginosa, ο Bacillus subtilis κ.α. δίνοντας ικανοποιητικά αποτελέσματα. Γι αυτό η επιστημονική κοινότητα πιστεύει ότι τα συστατικά της Στέβιας είναι πιθανό να χρησιμοποιηθούν σε μερικά χρόνια στην παρασκευή φαρμάκων. Άλλη μια σημαντική ιδιότητα των συστατικών της Στέβιας και έχει αποδειχθεί μέσω πολλών επιστημονικών μελετών είναι ότι μπορεί να μειώσει το οξειδωτικό στρες, που προκαλείται από διάφορες ουσίες, όπως η Στρεπτοζικίνη σε αρουραίους με διαβήτη τύπου 2. Η ουσία αυτή προκαλεί βλάβη στα νεφρά και το ήπαρ και το εκχύλισμα Στέβιας μπορεί ελαφρώς να ανακουφίσει αυτές της συνέπειες του διαβήτη. Επίσης η χορήγηση Στέβιας έδειξε μείωση του σακχάρου στο αίμα και βελτίωση της υπεργλυκαιμίας. Φαίνεται λοιπόν ότι η Στέβια μπορεί να χρησιμοποιηθεί από διαβητικούς ανθρώπους, από άτομα που προσπαθούν να χάσουν βάρος καθώς είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και δεν περιέχει θερμίδες, ενώ αποδείχθηκε ότι η χρήση της από υπερτασικούς μείωσε την συστολική και διαστολική αρτηριακή πίεση. Μέχρι την πλήρη διερεύνηση των πιθανών ευεργετικών ιδιοτήτων της Στέβιας η χρήση της περιορίζεται στην αξιοποίηση των γλυκαντικών τις ιδιοτήτων. Χρησιμοποιείται σε αναψυκτικά και σε διάφορα άλλα ροφήματα, σε οδοντόκρεμες και καλλυντικά, ως αντικαταστάτη της κοινής ζάχαρης σε γλυκά και στο μαγείρεμα καθώς η σύσταση της παραμένει σταθερή ακόμα και στους 200 οC. Από τη βιβλιογραφική ανασκόπηση προκύπτει ότι η Στέβια αποτελεί ένα ισχυρό γλυκαντικό, χωρίς θερμιδική αξία, με παράλληλη ενδεχόμενη ευεργετική επίδραση στην υγεία. Οι μελέτες τοξικότητας έχουν αποδείξει ότι είναι ένα ασφαλές φυτό για χρήση από ανθρώπους κάθε ηλικίας, τηρώντας πάντα το ασφαλές όριο χρήσης της. Και πάλι όμως απαιτείται περεταίρω έρευνα και θα μπορούσε να δοθεί έμφαση στην προώθηση της καλλιέργειας του φυτού με απώτερο σκοπό τη διεύρυνση της χρήσης του ως γλυκαντικό.