Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Kouroupi, Eleni"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Διατροφική αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι και η συμβολή του διαιτολόγου.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας, 2008-2-28T16:47:22Z) Καλύβα, Ρόζα-Μαρία; Κουρούπη, Ελένη; Kaliva, Roza-Maria; Kouroupi, Eleni
    Ο σακχαρώδης διαβήτης απασχολεί την ιατρική κοινότητα εδώ και 3500 χρόνια. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι (γνωστός και ως ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης) οφείλεται στην καταστροφή των β-κυττάρων του παγκρέατος (δηλαδή ο οργανισμός επιτίθεται εναντίον των δικών του κυττάρων του παγκρέατος που παράγουν την ινσουλίνη, αναγνωρίζοντάς τα ως ξένα και τα καταστρέφει) με αποτέλεσμα την έλλειψη της ινσουλίνης. Αυτός ο τύπος διαβήτη εμφανίζεται κατά κανόνα σε μικρή ηλικία και γι' αυτό σε προηγούμενες ταξινομήσεις της νόσου χαρακτηριζόταν και ως νεανικός σακχαρώδης διαβήτης. Αποτελεί ως γνωστόν μια ιδιαίτερα συχνή κατάσταση που συνοδεύει τα διαβητικά άτομα καθ όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι μπορεί να αντιμετωπιστεί τόσο με φαρμακολογική όσο και με διατροφική θεραπεία. Η φαρμακολογική θεραπεία γίνεται με χορήγηση ινσουλίνης. Ο στόχος της θεραπείας μέσω ινσουλίνης είναι κατά κύριο λόγο η διατήρηση στη ζωή. Πολλοί ερευνητές κάνουν προσπάθειες για νέες ανακαλύψεις, οι οποίες μάλιστα βρίσκονται σε καλό επίπεδο. Μια από αυτές είναι η εισπνεόμενη ινσουλίνη, η οποία είναι θέμα χρόνου να έρθει στο εμπόριο και να βοηθήσει πολύ την αντιμετώπιση του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1. Γίνεται επιπλέον προσπάθεια να μιμηθεί κανείς το φυσιολογικό πάγκρεας στον τρόπο που εκκρίνει την ινσουλίνη στο αίμα. Η διατροφική αντιμετώπιση έχει ως κύριους στόχους την επίτευξη ή διατήρηση ιδανικού σωματικού βάρους, την αποφυγή επιπλοκών (π.χ. αθηροσκλήρωση), τη διατήρηση καλής κατάστασης θρέψης και το κατά το δυνατόν «σεβασμό» των γευστικών προτιμήσεων του συγκεκριμένου διαβητικού ατόμου με διαβήτη, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται καλύτερη, μακροχρόνια προσαρμογή στη δίαιτα.