Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Makrogianni, Eirini"
Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
Αποτελέσματα ανά σελίδα
Επιλογές ταξινόμησης
Τεκμήριο Παράγοντες που επιδρούν στα επίπεδα στρες, στην ικανοποίηση και την προσλαμβανόμενη αυτο-αποτελεσματικότητα επαγγελματιών που εργάζονται με παιδιά στο φάσμα του αυτισμού, στο Ηράκλειο Κρήτης: μια μελέτη σε γονείς παιδιών και σε επαγγελματίες(ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), ΔΠΜΣ Διεπιστημονική Διαχείριση των Χρόνιων Νοσημάτων, της Αναπηρίας και της Γήρανσης, 2026-10-02) Μακρογιάννη, Ειρήνη; Makrogianni, Eirini; Παπαδακάκη, Μαρία; Papadakaki, MariaΣκοπός: της παρούσας μελέτης ήταν να διερευνήσει τις απόψεις των επαγγελματιών και τις αντίστοιχες των γονέων ως προς τις δυσκολίες, τις ανάγκες υποστήριξης και τις στρατηγικές αντιμετώπισης που υιοθετούν οι γονείς παιδιών στο φάσμα του αυτισμού και να διερευνήσει την επίδραση των διαφορών στο επίπεδο εξουθένωσης, στην ικανοποίηση από την εργασία και στο επίπεδο προσλαμβανόμενης αυτό-αποτελεσματικότητας. Πιο συγκεκριμένα, ανάμεσα στους επιμέρους στόχους της μελέτης ήταν να εξετάσουμε τα εξής: Α) τις κυρίαρχες απόψεις των επαγγελματιών και των γονέων ως προς τις δυσκολίες και τις ανάγκες υποστήριξης των παιδιών στο φάσμα Β) τις διαφορές ανάμεσα στις απόψεις επαγγελματιών και γονέων ως προς τις δυσκολίες, τις ανάγκες και τις στρατηγικές αντιμετώπισης. Γ) την επίδραση επιμέρους παραγόντων στην προσλαμβανόμενη ικανοποίηση, επίπεδα εξουθένωσης και αυτό- αποτελεσματικότητα των επαγγελματιών. Μέθοδος: Πληθυσμό της μελέτης αποτελέσαν γονείς παιδιών ηλικίας έως 12 ετών στο φάσμα του αυτισμού και επαγγελματίες που υποστηρίζουν παιδιά με αυτά τα χαρακτηριστικά. Πραγματοποιήθηκε σκόπιμη δειγματοληψία για τη επιλογή του υπό μελέτη πληθυσμού. Ποιο συγκεκριμένα, κριτήρια συμμετοχής στη μελέτη για τους γονείς αποτέλεσαν τα εξής: α) να έχουν παιδί ηλικίας έως 12 ετών με διάγνωση, β) να διαμένουν στην Περιφερειακή ενότητα Ηρακλείου Κρήτης. Αντίστοιχα, κριτήρια συμμετοχής στη μελέτη για τους επαγγελματίες αποτέλεσαν τα εξής: α) να υπηρετούν επαγγέλματα υγείας (π.χ. ιατροί, νοσηλευτές), ψυχικής υγείας και κοινωνικής φροντίδας (π.χ. ψυχολόγοι, ψυχίατροι, κοινωνικοί λειτουργοί) και ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης (π.χ. ειδικοί παιδαγωγοί) , β) να υπηρετούν σε υπηρεσίες του ιδιωτικού ή δημοσίου τομέα της Περιφέρειας Ηρακλείου Κρήτης, γ) να έχουν τουλάχιστον 2 έτη προϋπηρεσίας με τον συγκεκριμένο πληθυσμό στόχου. Η επιλογή των επαγγελματιών έγινε με αναλογικό επιμερισμό με βάση την εκπροσώπηση των διαφόρων ειδικοτήτων στις υπηρεσίες που συμμετείχαν στη μελέτη. Για την προσέγγιση του δείγματος πραγματοποιήθηκε γραπτή επικοινωνία με υπηρεσίες που έχουν ως αντικείμενο την αξιολόγηση, την ψυχοκοινωνική υποστήριξη ή την αγωγή και εκπαίδευση παιδιών που βρίσκονται στο φάσμα του αυτισμού στην Περιφερειακή ενότητα του Ηρακλείου Κρήτης (π.χ. ιατροπαιδαγωγικό κέντρο Ηρακλείου, ΚΕΔΑΣΥ, ΕΔΥ, κτλ). Η προσέγγιση των γονέων πραγματοποιήθηκε κατόπιν γραπτής ενημέρωσης και πρόσκλησης συμμετοχής που έλαβαν οι γονείς μέσα από τις υπηρεσίες υποστήριξης. Στη μελέτη συμμετείχαν 61 άτομα (31 επαγγελματίες και 30 γονείς). Αποτελέσματα: Τα κύρια ευρήματα έδειξαν ότι οι επαγγελματίες εκτιμούν συχνότερα την ανάγκη για υποστήριξη σε τομείς όπως η επικοινωνία και το παιχνίδι (γονείς: 70%, επαγγελματίες: 96,8%, r = 0,48), η οικονομική βοήθεια για ειδικό εξοπλισμό (36,7% – 87,1%, r = 0,29) και η συμβουλευτική στήριξη από ψυχολόγο ή κοινωνικό λειτουργό (70% – 100%, r = 0,62). Υψηλή συμφωνία παρατηρήθηκε στην εκτίμηση της σημασίας του προσωπικού χρόνου (93,3% – 100%, r = 0,58). Υψηλή συμφωνία παρατηρήθηκε στην εκτίμηση της σημασίας του προσωπικού χρόνου (93,3% – 100%, r = 0,58). Σε ό,τι αφορά παράγοντες που σχετίζονται με την αποτελεσματικότητα των επαγγελματιών, 87,1% δήλωσαν ότι νιώθουν εξαντλημένοι/ες στο τέλος μίας εργάσιμης μέρας “μερικές φορές” και 12,9% “καθημερινά”, ενώ χαμηλότερες τιμές στην αυτοαποτελεσματικότητα καταγράφηκαν σε επιμέρους πτυχές (π.χ. 12,9% “πολύ” για τη συμβολή των σωματικών δυνάμεων και 16,1% “πολύ” για την αποφυγή άσκοπων ενεργειών). Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν κυρίως τη διαφορετική προτεραιοποίηση των αναγκών μεταξύ γονέων και επαγγελματιών, η οποία χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση, ώστε οι παρεμβάσεις να είναι στοχευμένες και προσαρμοσμένες, συμβάλλοντας στη βελτίωση της ποιότητας της φροντίδας και της ικανοποίησης όλων των εμπλεκομένων. Συμπέρασμα: Η μελέτη έδειξε ότι οι επαγγελματίες και οι γονείς έχουν διαφορετικές αντιλήψεις σχετικά με τις δυσκολίες και τις ανάγκες υποστήριξης των παιδιών στο φάσμα του αυτισμού με τους επαγγελματίες να αναγνωρίζουν γενικά υψηλότερες ανάγκες και να εκτιμούν πιο έντονα την αναγκαιότητα στρατηγικών αντιμετώπισης. Οι κυρίαρχες διαφορές εντοπίζονται στις ανάγκες επικοινωνίας/παιχνιδιού, στην οικονομική υποστήριξη και στις οικογενειακές διαδικασίες ενώ οι συντελεστές συσχέτισης μαρτυρούν μέτρια έως υψηλή συμφωνία σε άλλους τομείς όπως τις οι συντελεστές συσχέτισης μαρτυρούν μέτρια έως υψηλή συμφωνία σε άλλους τομείς όπως οι μελλοντικές υπηρεσίες, δηλαδή υπηρεσίες ή παρεμβάσεις που αναμένεται να χρειαστεί το παιδί σε επόμενα αναπτυξιακά στάδι και η συμπεριφορική υποστήριξη δηλαδή καθοδήγηση για τη διαχείριση προκλητικών ή δύσκολων συμπεριφορών στο σπίτι ή στο σχολείο. Επιπλέον, οι διαφορές αυτές φαίνεται να σχετίζονται με τα επίπεδα επαγγελματικής εξουθένωσης, εργασιακής ικανοποίησης και προσλαμβανόμενης αυτοαποτελεσματικότητας των επαγγελματιών.