Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Manou, Eirini"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Τραυματολογία και διατροφή.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας, 2010-10-18T13:30:44Z) Κουγκρά, Ευανθία; Μάνου, Ειρήνη; Kougkra, Eyanthia; Manou, Eirini
    Οι κακώσεις και οι τραυματισμοί αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι κάθε αθλητικής δραστηριότητας. Σύμφωνα με μελέτες σχετικά με τη συχνότητα των τραυματισμών σε διάφορα αθλήματα, για κάθε χίλιες ώρες συμμετοχής σε κάποιο ατομικό ή ομαδικό άθλημα, αντιστοιχεί ένας συγκεκριμένος αριθμός τραυματισμών, ο οποίος ποικίλλει αναλόγως με την φύση του αθλήματος. Χαρακτηριστικά θα μπορούσαμε να αναφέρουμε ότι οι αθλητές του ράγκμπι εμφανίζουν 30 τραυματισμούς ανά χίλιες ώρες συμμετοχής, του μπάσκετ 14 και οι συμμετέχοντες σε έντονη αερόβια άσκηση 11. Βασικός παράγοντας που καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την διαδικασία αποκατάστασης μετά από αθλητικές κακώσεις, είναι ο συνολικός χρόνος αποχής που συνεπάγεται ο κάθε τραυματισμός. Ανάλογα με τη φύση και τη σοβαρότητα του τραυματισμού ο αθλητής στα πλαίσια της αποκατάστασής του, πιθανότατα χρειάζεται να παραμείνει κλινήρης για κάποιο χρονικό διάστημα, ενώ στη συνεχεία συνήθως ακολουθείται κάποιο πρόγραμμα εκγύμνασης με σκοπό την πλήρη αποθεραπεία του. Στο χρονικό αυτό διάστημα, πρωταρχικός στόχος αναδεικνύεται η διατήρηση του αθλητή σε επίπεδα που πλησιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο τα προτραυματικά έτσι ώστε να μπορεί να επανέλθει το συντομότερο δυνατό στις αγωνιστικές του υποχρεώσεις, με τις μικρότερες δυνατές πιθανότητες να εμφανιστεί ξανά ο ίδιος τραυματισμός (Shackelford et al, 2004). Ο ρόλος της διατροφής στην αποκατάσταση μυοσκελετικών τραυματισμών σε αθλητές, δεν έχει ερευνηθεί σε μεγάλο βαθμό, καθώς δεν έχουν πραγματοποιηθεί ελεγχόμενες τυχαιοποιημένες μελέτες παρέμβασης που να ερευνούν τη συμβολή της διατροφής στο βαθμό ή στο χρόνο αποκατάστασης μετά από τραυματισμούς αθλητών. Για παράδειγμα έχει αναφερθεί στη βιβλιογραφία ότι η χορήγηση συμπληρωμάτων αντιοξειδωτικών βιταμινών προστατεύει από το αυξημένο οξειδωτικό στρες λόγω της άσκησης εξαιτίας του οποίου μπορεί να προκληθούν βλάβες στο μεταβολισμό και στη δομή των μυϊκών κυττάρων, καθώς και το ότι η ανεπαρκής πρόσληψη αντιοξειδωτικών βιταμινών (κυρίως των βιταμινών Α, C και Ε) μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης μυϊκών τραυματισμών (Powers et al, 2004).