Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Mavrofoti, Alexandra"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Τεχνολογία κινηματογράφου. Από το Cinemascope έως το Dolby 3D.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Τεχνολογικών Εφαρμογών (Σ.Τ.Εφ), Τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής Τ.Ε., 2014-09-13T18:50:29Z) Μαυροφώτη, Αλεξάνδρα; Mavrofoti, Alexandra
    Ο "κινηματογράφος" η αλλιώς «σινεμά» έκανε τα πρώτα του δειλά βήματα στις αρχές του 18ου αιώνα, κυρίως λόγω της έμφυτης τάσης του ανθρώπου να αναπαραστήσει την ανθρώπινη κίνηση. Το αποτέλεσμα ήταν να αναδειχθεί ως το δημοφιλέστερο μέσο ψυχαγωγίας ενώ παράλληλα πολλοί κινηματογραφικοί χώροι δημιουργήθηκαν με αποκλειστικό σκοπό την προβολή ταινιών. Σημαντικό ρόλο είχαν οι καινοτομίες που άρχισαν να εμφανίζονται η μια μετά την άλλη με πρώτη κινηματογραφική μηχανή το ζουτρόπιο το 1834 αν και οι μηχανές προβολής υπήρχαν πολλά χρόνια πριν. Μέχρι τότε όμως οι εικόνες αυτές δεν ήταν τίποτε παραπάνω από απλές ζωγραφιές που έπρεπε να προβληθούν σε γρήγορη διαδοχή. Μια ραγδαία εξέλιξη ήταν η εφεύρεση της φωτογραφίας λίγα χρόνια αργότερα. Οι πρώιμες φωτογραφίες απαιτούσαν μακροχρόνια έκθεση (στην αρχή ώρες) για μια μοναδική εικόνα. Το γεγονός αυτό καθιστούσε τις (φωτογραφημένες) κινούμενες εικόνες αδύνατες. Η γρηγορότερη έκθεση έγινε εφικτή περίπου τη δεκαετία του 1870. Όμως το πιο σημαντικό βήμα έγινε από τον Τόμας Έντισον και το βοηθό του οι οποίοι κατάφεραν να συνδυάσουν διάφορες τεχνικές που υπήρχαν μέχρι τότε σε μια κινηματογραφική κάμερα με όνομα "Κινητογράφος". Έπειτα ακολούθησαν το «Κινητοσκόπιο» και ο "Φωνογράφος" που ο Έντισον θεωρούσε ως την πιο σημαντικό επίτευγμα του. Η ιδέα του έγχρωμου και ομιλούντος κινηματογράφου υπήρχε ήδη από το ξεκίνημα του αλλά έγινε εφικτή μόλις στα τέλη της δεκαετίας του 1920 παρ’ όλο που οι πρώτες προσπάθειες ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα. Μέχρι τότε οι ταινίες ήταν βουβές με ταυτόχρονη αναπαραγωγή ζωντανής μουσικής. Σχεδόν ταυτόχρονα άρχισε και η προσθήκη χρώματος με την τεχνική "Kinemacolor". Μερικές δεκαετίες αργότερα η "20th Century Fox" παρουσίασε το "Cinemascope", μια πρωτότυπη τεχνολογία που περιλάμβανε κυλινδρικός φακός, πρίσματα και καθρέφτες με σκοπό τη συμπίεση των εικόνων αριστερά και δεξιά για προβολή ταινιών σε μεγάλη οθόνη. Ακολούθησαν πολλές άλλες ενδιαφέρουσες τεχνολογίες όπως "Vistavision" και το "IMAX" το οποίο αν και ήταν απλό συμβατικό σύστημα πρόσφερε πολύ μεγαλύτερη εικόνα, σε μερικές περιπτώσεις μέχρι και δέκα φορές μεγαλύτερη σε σχέση με τα άλλα συστήματα. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας, την εμφάνιση του υπολογιστή και μεγαλύτερου ανταγωνιστή του σινεμά, την τηλεόραση, επινοήθηκαν νέα τεχνολογικών μέσα: οι ταινίες άρχισαν να προβάλλονται μέσω ψηφιακού προβολέα και φτάνουν την ανάλυση των 4096×2160 ή 8.8 Megapixels που σε συνδυασμό με τα οπτικά και τα ειδικά εφέ δίνουν ένα εντυπωσιακό υπερθέαμα. Τέλος, με την εμφάνιση των πιο πρόσφατων συστημάτων όπως το "RealD" και το "Dolby 3D", παραγωγοί και οι τεχνικοί υπόσχονται στους θεατές το απόλυτο υπερθέαμα και ένα λαμπρό μέλλον. Στόχος τους είναι να μεταφέρουν το κοινό μέσα στην ταινία και να το κάνουν μέρος της συμμετέχοντας στην πλοκή της.