Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Nikolakopoulou, Nikolitsa"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Εφαρμογές κλινικής διατροφής και ανοσοδιατροφής σε συνθήκες σοβαρού τραύματος και σήψης.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας, 2012-06-28T13:27:47Z) Νικολακοπούλου, Νικολίτσα; Nikolakopoulou, Nikolitsa
    Στην αρχή του 20ου αιώνα η κλινική διατροφή περιοριζόταν σε μερικές συνταγές αντιμετώπισης βλαβών του πεπτικού σωλήνα και προοδευτικά έγινε ένα από τα πιο σημαντικά κεφάλαια της θεραπευτικής. Σήμερα υπάρχει πλέον η δυνατότητα σίτισης όλων των τύπων ασθενών για μεγάλα χρονικά διαστήματα, συμπεριλαμβανομένων αυτών που βρίσκονται σε κωματώδη κατάσταση, χωρίς τη δυνατότητα να μασήσουν ή να καταπιούν, ή διαθέτουν ελάχιστο λειτουργικό ή μη λειτουργικό γαστρεντερικό σύστημα. Εν ολίγοις, η κλινική διατροφή έχει ως κύριο στόχο τη θεραπεία και την πρόληψη της δυσθρεψίας. Όσον αφόρα στους τομείς του τραύματος και της σήψης, αποτελούν ένα μεγάλο τμήμα της σύγχρονης ιατρικής. Ο σοβαρός τραυματισμός περιλαμβάνει διαφορετικούς τύπους τραυμάτων και επηρεάζει διαφορετικά τμήματα του σώματος, μέσω διαφορετικών συνδυασμών. Ο στόχος της θεραπείας είναι η διατήρηση, όσο το δυνατόν περισσότερων οργάνων και λειτουργιών του σώματος, με τον ελάχιστο περαιτέρω τραυματισμό. Η σήψη από την άλλη μεριά, αποτελεί ένα συχνό ενδονοσοκομειακό νόσημα το οποίο έχει σαν αποτέλεσμα την γενικευμένη φλεγμονώδη αντίδραση του ανθρώπινου οργανισμού (SIRS), αντίδραση η οποία δεν αναπτύσσεται μόνο όταν υπάρχει λοίμωξη, αλλά μπορεί να προκύψει και σε άλλες καταστάσεις στις οποίες έχει συμβεί οξεία βλάβη ιστών. Θεωρείται βέβαιο, πως μόνο οι θεραπευτικοί χειρισμοί των ιατρών δεν είναι αρκετοί να ανατρέψουν τις παραπάνω καταστάσεις. Η τελευταία διαπίστωση, αναδεικνύει τη σημασία της διατροφικής αξιολόγησης και παρέμβασης στους ασθενείς. Επιπλέον το ανοσοποιητικό σύστημα υποβαθμίζεται μετά από τραυματισμό ή ασθένεια. Η χρόνια ασθένεια και η υποθρεψία συντελούν στην αύξηση του ρίσκου για λοιμώξεις και σήψη. Οι παραπάνω λόγοι αποδεικνύουν την χρησιμότητα της ανοσοδιατροφής στην κλινική πράξη. Ο κύριος ρόλος της ανοσοδιατροφής είναι να μειώσει την πιθανότητα επιπλοκών λόγω φλεγμονής και να καλύψει τις αυξημένες ενεργειακές και πρωτεϊνικές ανάγκες ώστε να ενισχυθεί η άμυνα του οργανισμού κατά της φλεγμονής. Εντέλει, το σημαντικότερο είναι ότι η σίτιση θα πρέπει να αποτελεί μέρος ενός ολοκληρωμένου πρωτοκόλλου αντιμετώπισης, καθ’ όλη τη διάρκεια της κλινικής πορείας του εκάστοτε νοσηλευόμενου ατόμου.