Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Orfanoudaki, Anastasia"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Τα κλινικά χαρακτηριστικά του σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ και οι διατροφικές συνήθειες των ασθενών πριν και μετά τη διάγνωση της νόσου.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας, 2008-2-28T16:47:22Z) Γκιουμέ, Αργυρώ; Ορφανουδάκη, Αναστασία; Πετρίδη, Αικατερίνη; Gioume, Argyro; Orfanoudaki, Anastasia; Petridi, Aikaterini
    Η συχνότητα του σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ είναι ιδιαίτερα αυξημένη σε χώρες με μεγάλο ποσοστό παχύσαρκων και μάλλον βαίνει αυξανόμενη και στην Ελλάδα. Αυτή η αύξηση της διάδοσης επέρχεται μέσω της «σύγχρονης διατροφής Δυτικού τύπου» και της ελλιπούς φυσικής δραστηριότητας. Σκοπός της έρευνας ήταν η αξιολόγηση των κλινικών χαρακτηριστικών του σακχαρώδη διαβήτη τύπου ΙΙ, καθώς και η εκτίμηση των διατροφικών συνηθειών των ασθενών, πριν και μετά τη διάγνωση της νόσου. Στην έρευνα αυτή συμμετείχαν 330 διαβητικοί άνδρες και γυναίκες, από την περιοχή της Σητείας Κρήτης, με παρόμοια χαρακτηριστικά ηλικίας, σωματικού βάρους και κοινωνικής θέσης. Από τη διεξαγωγή της έρευνας προέκυψε ότι, η πλειοψηφία των εξετασθέντων ήταν ηλικίας από 66-80 ετών και με δείκτη μάζας σώματος, που τους κατατάσσει στο 2ο βαθμό παχυσαρκίας. Το μεγαλύτερο ποσοστό του δείγματος δεν καπνίζει και δεν πίνει αλκοολούχα. Από την εκτίμηση των βιοχημικών δεικτών, οι οποίοι μετρούνταν σε τακτά χρονικά διαστήματα, μόνο οι μέσες τιμές της ολικής χοληστερόλης, της HDL χοληστερόλης και της LDL χοληστερόλης παρουσιάστηκαν αυξημένες σε επίπεδα κινδύνου για την ανάπτυξη στεφανιαίας νόσου. Η μέση τιμή της γλυκόζης αίματος παρατηρήθηκε αυξημένη σε μεγάλο ποσοστό των ασθενών, παρά την αντιδιαβητική αγωγή με δισκία η οποία και συνεχίστηκε, χωρίς να ξεκινήσει αγωγή με ινσουλίνη. Από το ερωτηματολόγιο συχνότητας, που συμπληρώθηκε από ένα τυχαίο δείγμα 40 ατόμων από το γενικό πληθυσμό (330 άτομα) προκύπτει ότι, οι διαβητικοί ασθενείς έχουν αλλάξει τις διατροφικές τους συνήθειες μετά τη διάγνωση της νόσου, με σκοπό τη ρύθμιση της γλυκόζης αίματος. Ωστόσο, το αυξημένο σωματικό βάρος αυτών, καταδεικνύει προφανώς, ελλιπή καταγραφή πληροφοριών στο ερωτηματολόγιο συχνότητας. Επιπροσθέτως, ενδείκνυται περαιτέρω διερεύνηση της συμβολής κληρονομικών παραγόντων στην εμφάνιση της νόσου και συνίσταται εξειδικευμένη αγωγή υγείας για την καλύτερη αντιμετώπιση του διαβήτη στην ευγενή διατροφική κατάσταση των ασθενών.