Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Savvakis, Ioannis"

Τώρα δείχνει 1 - 2 of 2
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Η ανεργία στην Ευρωπαϊκή Ένωση την περίοδο της κρίσης 2007-2013
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας (Σ.Δ.Ο), Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής, 2016-05-25) Σαββάκης, Ιωάννης; Savvakis, Ioannis; Στρατάκης, Μιχαήλ; Stratakis, Michail
    Το αντικείμενο διερεύνησης της παρούσας εργασίας αποτελεί το πλέον σημαντικό οικονομικό φαινόμενο της τελευταίας δεκαετίας. Πρόκειται για το φαινόμενο της ανεργίας, που απασχολεί τόσο την παγκόσμια κοινότητα λόγω των σοβαρών αρνητικών επιπτώσεών του, όσο και τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις οποίες πλήττει καίρια. Η εργασία αναφέρεται ιδιαίτερα στις χώρες της ΕΕ, με έμφαση σ’ αυτές που επηρεάστηκαν περισσότερο από την κρίση: Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ιρλανδία, αλλά και τη Γαλλία, και εστιάζει συγκριτικά στις ομοιότητες και διαφορές αναφορικά με τους δείκτες ανεργίας κατά την εξαετία 2007-2013. Συγκεκριμένα στο εισαγωγικό πρώτο κεφάλαιο (Κεφάλαιο 1) του θεωρητικού μέρους παρουσιάζεται συνοπτικά το θέμα της ανεργίας σε συνδυασμό με το σκοπό της εργασίας και τα ερωτήματα, που προκύπτουν για την ανάγκη διερεύνησής του. Στο δεύτερο κεφάλαιο (Κεφάλαιο 2) γίνεται λόγος για τα γενικά δεδομένα της ανεργίας: ορισμός, μέτρηση, αίτια, μορφές, συνέπειες, τρόποι αντιμετώπισης. Στο τρίτο κεφάλαιο (Κεφάλαιο 3) -και στο πλαίσιο της ανασκόπησης για την εξέλιξη του φαινομένου στην ΕΕ την περίοδο 2007-2013- αναφέρονται τα χαρακτηριστικά και οι μεταβολές της ανεργίας σε σχέση με το ΑΕΠ. Στο τέταρτο κεντρικό κεφάλαιο (Κεφάλαιο 4) παρουσιάζονται αναλυτικά μερικές βασικές πτυχές του ζητήματος με βάση τα στοιχεία της βιβλιογραφίας: Η χρηματοπιστωτική κρίση σε σχέση με το ΑΕΠ στην Ελλάδα της κρίσης, η απασχόληση και η ανεργία στις χώρες της Ευρωζώνης (2008-2013), καθώς και τα αντίστοιχα συγκριτικά στοιχεία για τις χώρες της Ευρώπης (2012-2013), η διαμόρφωση της αγοράς εργασίας στην Ε.E λόγω ανεργίας (2007- 2013), οι ενεργητικές και παθητικές πολιτικές απασχόλησης, η Ευρωπαϊκή Στρατηγική Απασχόλησης, όπως και η βιωσιμότητα των πόλεων ως λύση για την κρίση. Ακολουθούν στο πέμπτο και επιλογικό κεφάλαιο (Κεφάλαιο 5), στο πρώτο μέρος, τα συμπεράσματα επιγραμματικά της θεωρητικής προσέγγισης, ενώ στη συνέχεια, στο δεύτερο μέρος (Κεφάλαιο 6), παρουσιάζεται η εμπειρική διερεύνηση του ζητήματος της ανεργίας με βάση στατιστικά δεδομένα και τις σχετικές απεικονίσεις για τις έξι προαναφερόμενες ευρωπαϊκές χώρες, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας.
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Η επίδραση των παρεμβάσεων φυσικής λειτουργικότητας στην πρόληψη της ευπάθειας σε αυτόνομα άτομα στην κοινότητα
    (ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Νοσηλευτικής, 2026-06-04) Σαββάκης, Ιωάννης; Savvakis, Ioannis; Γιακουμιδάκης, Κωνσταντίνος; Giakoumidakis, Konstantinos
    Εισαγωγή: Η κατάσταση της ευπάθειας αποτελεί σοβαρό παράγοντα κινδύνου για την απώλεια της λειτουργικότητας και της αυτόνομης διαβίωσης σε ηλικιωμένα άτομα άνω των 65 ετών. Η άσκηση φαίνεται να είναι απαραίτητη στους ενήλικες, ώστε να διατηρήσουν ή να βελτιώσουν τη φυσική τους κατάσταση. Σκοπός: Να διερευνηθεί εάν οι βελτιώσεις στη σωματική απόδοση, στη λειτουργική κινητικότητα και στην ισορροπία, μέσω στοχευμένων ασκήσεων φυσικής λειτουργικότητας, θα μπορούσαν να επηρεάσουν θετικά την ευπάθεια σε προ-ευπαθείς ενήλικες που ζουν στην κοινότητα. Μέθοδος: Πραγματοποιήθηκε τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη δοκιμή διάρκειας 18 μηνών, στην οποία συμμετείχαν 112 προ-ευπαθείς ενήλικες ηλικίας 65 ετών και άνω που ζουν στην κοινότητα. Συνολικά, αξιολογήθηκαν 55 άτομα στην ομάδα ελέγχου (CG) και 57 στην ομάδα παρέμβασης (IG). Η IG συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα άσκησης φυσικής λειτουργικότητας στο σπίτι. Τα κύρια αποτελέσματα περιλάμβαναν τη σωματική απόδοση (Short Physical Performance Battery, SPPB), τη λειτουργική κινητικότητα (Timed Up and Go, TUG), την ισορροπία (Berg Balance Scale, BBS), την ανησυχία των πτώσεων (Falls Efficacy Scale–International, FES-I) και την κατάσταση της ευπάθειας (SHARE-FI). Οι αξιολογήσεις πραγματοποιήθηκαν κατά την έναρξη, καθώς και στους 6, 12 και 18 μήνες. Αποτελέσματα: Η ομάδα IG έδειξε σημαντικές βελτιώσεις σε όλες τις μεταβλητές σε σύγκριση με την ομάδα CG και σε σχέση με την αρχική της κατάσταση μετά από 6, 12 και 18 μήνες παρέμβασης. Μέχρι τους 18 μήνες, η κατάσταση της ευπάθειας στην IG βελτιώθηκε, με το 12,3% να ταξινομείται ως μη ευπαθή σε σύγκριση με το 2,0% στην CG, ενώ το 14,5% της CG μετατράπηκε σε ευπαθή, έναντι μηδενικού ποσοστού στην IG. Συμπεράσματα: Η παρέμβαση φαίνεται να υποστηρίζει βελτιώσεις στη φυσική λειτουργικότητα και μπορεί να συμβάλει σε ευεργετικές αλλαγές στην κατάσταση της ευπάθειας μεταξύ προ-ευπαθών ενηλίκων που ζουν στην κοινότητα.