Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Savvidaki, Elisavet"
Τώρα δείχνει 1 - 2 of 2
Αποτελέσματα ανά σελίδα
Επιλογές ταξινόμησης
Τεκμήριο Συγκριτική μελέτη φυσικοχημικών χαρακτηριστικών ελληνικών μελιών διαφορετικής βοτανικής και γεωγραφικής προέλευσης.(ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ., Σχολή Γεωπονικών Επιστημών (ΣΓΕΠ), ΠΜΣ Εφαρμοσμένη Επιστήμη και Τεχνολογία στη Γεωπονία, 2021-05-24) Σαββιδάκη, Ελισάβετ; Savvidaki, ElisavetΣτην παρούσα διπλωματική διατριβή μελετήθηκαν 163 δείγματα μονοανθικών μελιών από θυμάρι, πεύκο, βαμβάκι, ρείκι, έλατο και καστανιά, τα οποία προήλθαν από 71 διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας. Έγινε προσδιορισμός των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών υγρασία, χρώμα, αγωγιμότητα, pH, οξύτητα, υδροξυμεθυλοφουρφουράλη (HMF) και ένζυμο διαστάση, σύμφωνα με τις επίσημες μεθόδους της ευρωπαϊκής επιτροπής μελιού. Από τα αποτελέσματα προέκυψε ότι τα περισσότερα δείγματα βρίσκονται μέσα στα νομικά όρια για τον εκάστοτε βοτανικό τύπο που δηλώθηκε από τους παραγωγούς, ενώ τα δείγματα καστανιάς εμφάνισαν ως επί το πλείστον, χαρακτηριστικά όμοια με μέλι μελιτώματος, σε ότι αφορά την αγωγιμότητα, το pH και το χρώμα. Το ρείκι παρουσίασε τα υψηλότερα ποσοστά υγρασίας, ενώ το έλατο εμφάνισε τα χαμηλότερα. Τη μεγαλύτερη αγωγιμότητα παρουσίασαν τα μέλια καστανιάς, ενώ οι μικρότερες τιμές καταγράφηκαν στα θυμαρίσια μέλια. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε αρκετά δείγματα μελιού πεύκου καταγράφηκε χαμηλότερη αγωγιμότητα από αυτή που ορίζει η νομοθεσία, πράγμα που συναντάται συχνά στο συγκεκριμένο είδος μελιού. Το υψηλότερο pH εμφάνισαν τα δείγματα καστανιάς, ενώ το χαμηλότερο τα μέλια από βαμβάκι. Σε ότι αφορά την ελεύθερη οξύτητα, η μεγαλύτερη τιμή καταγράφηκε στα δείγματα από βαμβάκι, ενώ η μικρότερη στα δείγματα καστανιάς. Εντονότερο χρώμα είχαν τα μέλια από ρείκι, ενώ λιγότερο έντονο τα θυμαρίσια. Υψηλότερη HMF καταγράφηκε στην περίπτωση των δειγμάτων θυμαριού, αντίθετα η καστανιά εμφάνισε μηδενικές συγκεντρώσεις. Μεγαλύτερη ενεργότητα διαστάσης εμφανίζεται στα έλατα, ενώ χαμηλότερη στα ρείκια. Χαμηλές, αλλά εντός ορίων τιμές διαστάσης παρουσιάστηκαν σε θυμαρίσια μέλια, γεγονός που μπορεί να αποτελέσει ένδειξη νοθείας. Ακολούθησε σύγκριση των φυσικοχημικών χαρακτηριστικών μεταξύ μελιών ανθέων και μελιτωμάτων. Τα μέλια μελιτωμάτων παρουσίασαν μεγαλύτερη αγωγιμότητα, pH, ελεύθερη οξύτητα και πιο σκούρο χρώμα. Αντίθετα τα ανθόμελα εμφάνισαν μεγαλύτερη υγρασία, αυξημένη συγκέντρωση HMF και διαστάση. Σύμφωνα και με το στατιστικό μοντέλο διαχωρισμού που εφαρμόστηκε, οι μεταβλητές pH και αγωγιμότητα παίζουν το σημαντικότερο ρόλο στο διαχωρισμό μελιών νέκταρος- μελιτώματος. Τα δεδομένα από τις φυσικοχημικές αναλύσεις χρησιμοποιήθηκαν για την εφαρμογή διαχωριστικής ανάλυσης, ώστε να εξεταστεί η πιθανότητα ταξινόμησης των δειγμάτων στις κατηγορίες ανθέων - μελιτωμάτων και ανά βοτανική προέλευση, σύμφωνα με το στατιστικό μοντέλο. Για τις δύο περιπτώσεις η αγωγιμότητα και το pH συνεισφέρουν περισσότερο στο διαχωρισμό, ενώ επετεύχθη υψηλό ποσοστό ομαδοποίησης, καθώς και διασταυρούμενης επικύρωσης, για τη διάκριση μεταξύ ανθέων- μελιτωμάτων, όμοια για τον βοτανικό διαχωρισμό. Ίδια διαδικασία πραγματοποιήθηκε για το γεωγραφικό διαχωρισμό δειγμάτων πεύκου από τη Θάσο, τη Χαλκιδική, την Εύβοια και την Κρήτη. Φάνηκε ότι η διαστάση είναι η παράμετρος που συνεισφέρει σημαντικότερα στο στατιστικό μοντέλο, ενώ ακολούθησαν κατά φθίνουσα σειρά, η υγρασία, η αγωγιμότητα και το χρώμα. Σημαντικό ποσοστό διαχωρισμού καταγράφηκε επίσης, για τις 4 περιοχές, το οποίο αυξήθηκε μετά από ομαδοποίηση των δειγμάτων από Θάσο και Χαλκιδική. Στην αντίστοιχη προσπάθεια διαχωρισμού μελιών θυμαριού, στις περιοχές Δωδεκάνησα, Κρήτη, Επτάνησα και Κυκλάδες, ομαδοποιήθηκε σωστά, ποσοστό μη ικανοποιητικό, απόρροια της ισχυρής συσχέτισης μεταξύ των μεταβλητών. Τέλος, τα μοντέλα που δημιουργήθηκαν, δυνητικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν σαν εργαλείο για διαχωρισμό και πρόβλεψη άγνωστων δειγμάτων. Καθοριστικό όμως ρόλο, παίζουν το μέγεθος του δείγματος και η συσχέτισης των μεταβλητών.Τεκμήριο Ωφέλιμα έντομα στους ελαιώνες της Κρήτης.(Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων, 2018-09-24) Σαββιδάκη, Ελισάβετ; Savvidaki, ElisavetΤα παρασιτοειδή είναι μία σημαντική ομάδα ωφέλιμων εντόμων που αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται σε βάρος των ξενιστών τους, οδηγώντας τους στο θάνατο. Μέσα από τη σχέση αυτή επιτυγχάνεται ισορροπία μεταξύ των ειδών και βιολογική καταπολέμηση των βλαβερών για τη γεωργία εντόμων. Έχουν καταγραφεί εξειδικευμένα είδη παρασιτοειδών που μπορούν να ελέγξουν αποτελεσματικά πολλούς από τους εχθρούς της ελιάς. Στην παρούσα εργασία έγινε μια αρχική προσπάθεια ταυτοποίησης ειδών παρασιτοειδών που συλλέχθηκαν στους ελαιώνες της Κρήτης. Στόχος ήταν η ταυτοποίηση της εντομοπανίδας των παρασιτοειδών στις περιοχές που μελετήθηκαν και η χρονική κατανομή τους στο διάστημα των δειγματοληψιών. Τα έντομα συλλέχθηκαν με παγίδες McPhail που περιείχαν τροφικό ελκυστικό (μελάσα 2%), κατά τους μήνες Ιούνιο έως Νοέμβριο του 2016. Η συλλογή έγινε από ελαιώνες πέντε διαφορετικών περιοχών των νομών Ηρακλείου και Ρεθύμνου. Σε πρώτη φάση έγινε ταξινόμηση των εντόμων με βάση την ημερομηνία και τον τόπο συλλογής. Η αποθήκευσή τους έγινε με χρήση συντηρητικού διαλύματος προπυλενογλυκόλης. Στη συνέχεια έγινε σχολαστική παρατήρηση με χρήση στερεοσκοπίου και κατάταξη όλων των συλλεχθέντων παρασιτοειδών σε οικογένειες, με τη βοήθεια κλειδών ταυτοποίησης που μεταφράστηκαν. Σε επόμενη φάση η ταυτοποίηση συνεχίστηκε σε επίπεδο υποοικογενειών, γενών και ειδών μέχρι το σημείο που ήταν εφικτή και έγκυρη η αναγνώριση. Από τα 415 έντομα που συλλέχθηκαν τα περισσότερα βρέθηκαν να ανήκουν στις οικογένειες Eupelmidae (165), Ichneumonidae (74), Pteromalidae (71) και Braconidae (46). Ο πληθυσμός του δείγματος ταξινομήθηκε σε 9 οικογένειες και 68 διαφορετικά είδη από τα οποία ταυτοποιήθηκαν πλήρως τα 23. Από τη μελέτη προέκυψε για πρώτη φορά στην Ελλάδα το είδος Brahymeria podagrica (Hymenoptera: Chalcididae) που παρασιτεί Δίπτερα. Η χρονική κατανομή των ειδών παρουσιάζεται να είναι σχετικά ομοιόμορφη κατά τη διάρκεια των δειγματοληψιών. Εξαίρεση αποτελούν τα είδη της οικογένειας Ichneumonidae, τα οποία εμφανίζονται σε μεγαλύτερους πληθυσμούς τους μήνες Ιούνιο και Οκτώβριο, ακολουθώντας τις γενιές του πυρηνοτρήτη που αποτελεί βασικό ξενιστή τους. Στην περιοχή των Αρχανών παρουσιάζονται μεγαλύτεροι πληθυσμοί παρασιτοειδών και περισσότερα είδη. Το γεγονός αυτό μαρτυρά το πλούσιο γεωγραφικό ανάγλυφο και την ποικιλομορφία της χλωρίδας που ευνοεί την εξάπλωση των εντόμων στη συγκεκριμένη περιοχή. Η παρούσα διατριβή μπορεί να αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της μελέτης της ωφέλιμης εντομοπανίδας της Κρήτης ως απαρχή για τη σχεδίαση ολιστικών μεθόδων καταπολέμησης των επιβλαβών εντόμων. Αποτελεί μια αρχική προσπάθεια που θα πρέπει να συνεχιστεί, ώστε να τελεσφορήσει η ταυτοποίηση των ειδών που βρέθηκαν και να μελετηθεί η βιολογία των σημαντικότερων παρασιτοειδών των κύριων εχθρών της ελιάς.