Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Siopi, Afroditi"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Γυναίκες και πολιτική: η συμμετοχή των γυναικών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας (Σ.Ε.Υ.Π), Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, 2016-02-22T14:51:30Z) Σιώπη, Αφροδίτη; Τσομπάνου, Ειρήνη; Siopi, Afroditi; Tsompanou, Eirini
    Ο άνθρωπος είναι ζώον πολιτικόν έλεγε ο Αριστοτέλης. Για να επιβιώσει δημιούργησε ομάδες και από αυτές δημιουργήθηκε η κοινωνία, η οποία μέσα στο χρόνο εξελίχθηκε και συνεχίζει να εξελίσσεται. (Minuchin S., 2010). Η κοινωνία είναι ένα υπερσύστημα που ελέγχει και καθορίζει την ανθρώπινη συμπεριφορά (Payne M. , 2000). Η ανθρώπινη συμπεριφορά και οι κοινωνικοί ρόλοι αποκτώνται μέσα από τη διαδικασία της κοινωνικοποίησης. Η κοινωνικοποίηση είναι η διαδικασία κατά την οποία το άτομο «εξανθρωπίζεται» και αποκτά στοιχεία που συνθέτουν την υπόστασή του και τον κοινωνικό του ρόλο. Σύμφωνα με τη θεωρία του λειτουργισμού, μέσω της κοινωνικοποίησης, γίνεται επίσης ο ορισμός και ο καθορισμός των ρόλων των κοινωνικών θέσεων και των επιταγών τους μέσα στην κοινωνία. Οι ρόλοι αφορούν βασικές ομάδες ατόμων (φυλετικές: ως προς τη φυλή, φυλετικές: ως προς το φύλο, θρησκευτικές, ταξικές, κ.τ.λ.) ( Hughes & Kroehler, 2007). Για τη συγγραφή της παρούσας πτυχιακής εργασίας, το έναυσμα δόθηκε από τους φυλετικούς ρόλους (ως προς το φύλο) και την ανισότητα που τους διακρίνει ακόμη και σήμερα. Οι φυλετικοί ρόλοι υπαγορεύουν άρρητα τη συμπεριφορά και τη λειτουργία των φύλων στα πλαίσια όλων των μερών του οικολογικού τους χάρτη. Κινούν δηλαδή τα νήματα των ανδρικών και γυναικείων συμπεριφορών σαν καθορισμένες κινήσεις ενός υπολογιστικού λειτουργικού (Τσαούσης, 2006). Η πτυχιακή μας εργασία έχει τίτλο «Γυναίκες και Πολιτική: Η συμμετοχή των γυναικών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο». Η μελέτη του θέματος έχει πολλαπλή αξία και σημασία, καθώς η μειωμένη παρουσία του γυναικείου φύλου στις δομές λήψης αποφάσεων λαμβάνει πολλαπλές διαστάσεις και συνδέεται με διάφορα πεδία της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής πραγματικότητας και εξέλιξης αυτού του τόπου. Η κοινωνική εργασία, σαν επιστήμη και επάγγελμα, προάγει την κοινωνική αλλαγή, την επίλυση προβλημάτων στις ανθρώπινες σχέσεις και την ενδυνάμωση των θέσεων όλων των κοινωνικών ομάδων για τη διασφάλιση της ευημερίας τους. Οι αρχές των κοινωνικών δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης είναι θεμελιώδεις στην κοινωνική εργασία, κάτι το οποίο δεν αντικατοπτρίζεται επαρκώς στις κοινωνίες μας (Καλλινικάκη, 1998). Σαν φοιτήτριες Κοινωνικής Εργασίας, επιλέξαμε να ασχοληθούμε με τη θέση της γυναίκας στην κοινωνική σφαίρα. Από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας, η θέση της γυναίκας, ήταν αρκετά υποτιμητική. Ειδικότερα, όσον αφορά την πολιτική, αυτό θεωρούταν αδιανόητο. Σήμερα, η γυναίκα έχει θέση και δικαίωμα στην πολιτική έκφραση, όμως και πάλι αυτή αμφισβητείται ακόμα και σαμποτάρεται. Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα, παρά την πρόοδο σε όλους τους τομείς, εξακολουθεί η συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων να είναι μικρή. Τα δικαιώματα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχουν κατοχυρωθεί με νόμους του κράτους που αναγνωρίζουν την ισότητα των δύο φύλων στην πολιτική, αλλά μόνο με την είσοδο στον 21ο αιώνα παρατηρείται σημαντικά αυξημένο το ποσοστό της ενεργής συμμετοχής των γυναικών στο ελληνικό κοινοβούλιο. Η πτυχιακή εργασία μας χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη στο θεωρητικό και στο ερευνητικό μέρος. Το θεωρητικό αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια. Αρχικά, στο πρώτο κεφάλαιο θα πραγματοποιηθεί μία ιστορική αναδρομή για τη θέση της γυναίκας ανά τους αιώνες. Επίσης, στο παρόν κεφάλαιο, θα παρουσιαστούν οι διεκδικήσεις κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα για τη θέση της γυναίκας καθώς και η ανάδυση των φεμινιστικών κινημάτων. Επιπλέον, στο συγκεκριμένο κεφάλαιο θα γίνει ειδική μνεία για τη φεμινιστική κοινωνική εργασία τις θεωρητικές της αναζητήσεις και την προσφορά της σε διεκδικήσεις και γνώσεις. Στο δεύτερο κεφάλαιο, θα αναλυθούν οι παράγοντες που επηρεάζουν την γυναικεία συμμετοχή στην πολιτική και στο τρίτο θα παρατεθεί η νομοθεσία για τη συμμετοχή της γυναίκας στην πολιτική, σαν συμπλήρωμα του δευτέρου κεφαλαίου, δηλαδή η νομοθεσία υπέρ της πολίτευσης των γυναικών σαν θετικό παράγοντα. Τέλος, το τέταρτο κεφάλαιο αφορά ειδικά το ελληνικό Κοινοβούλιο και τη συμμετοχή των γυναικών σε αυτό. Το δεύτερο μέρος, περιλαμβάνει τη μεθοδολογία έρευνας. Πιο συγκεκριμένα, ορίζεται ο σκοπός και οι στόχοι που είχαν τεθεί. Επιπλέον, παρουσιάζεται το πεδίο, το δείγμα και η μέθοδος δειγματοληψίας. Επιπρόσθετα, αναφέρονται οι δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, καθώς κι άλλα στοιχεία που συγκαταλέγονται στο εμπειρικό μέρος της έρευνας. Η μεθοδολογία έρευνας που πραγματοποιήθηκε ήταν η ποιοτική. Τέλος, παρουσιάζονται και σχολιάζονται τα αποτελέσματα της έρευνας και δίνονται τα συμπεράσματα.