Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Sofiadou, Evanthia"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Χρήση φυτικών υπολειμμάτων ελαιόφυλλων και ελαιοπυρήνα σε καλλιέργεια τομάτας.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Βιολογικών Θερμοκηπιακών Καλλιεργειών και Ανθοκομίας, 2010-06-14T12:34:41Z) Σοφιάδου, Ευανθία; Sofiadou, Evanthia
    Πολλές από τις περιοχές της Ελλάδας μέσα σε αυτές και η Κρήτη διακρίνονται για την έντονη δραστηριότητα τους στο τομέα της ελαιοκαλλιέργειας και της παραγωγής ελαιολάδου με σημαντικές όμως αρνητικές επιδράσεις. Η αρνητική πλευρά είναι ότι τα υποπροϊόντα (τα ελαιόφυλλα, ο ελαιοπυρήνας, το πυρηνόξυλο και ο κατσίγαρος) από την ελαιοκαλλιέργεια και την ελαιοπαραγωγή, αποτελούν μεγάλο ρυπαντικό πρόβλημα με τη διάθεση τους χωρίς επεξεργασία, στο έδαφος αλλά και στο περιβάλλον. Πρώτος στόχος της συγκεκριμένης πτυχιακής εργασίας ήταν να προταθεί η διάθεση αυτών των υπολειμμάτων στο έδαφος χωρίς να δημιουργηθούν περιβαλλοντικά προβλήματα και δεύτερος στόχος η πρόταση νέων υποστρωμάτων για την παραγωγή και την καλλιέργεια τομάτας. Για τις ανάγκες των παραπάνω στόχων, δημιουργήθηκαν δύο πειραματικές μελέτες, χρησιμοποιώντας τα υπολείμματα από την ελαιοκαλλιέργεια και συγκεκριμένα ελαιόφυλλα (ΕΦ) και ελαιοπυρήνα (ΕΠ). Στο πρώτο πείραμα, χρησιμοποιήθηκαν τύρφη (Τ) ή περλίτης (Π) σε μείγματα με ΕΦ και ΕΠ δημιουργώντας τις παρακάτω περιπτώσεις: Τ-Π (70-30 μάρτυρας), Τ-Π-ΕΦ (60-20-20), Τ-Π-ΕΠ (60-20-20), Τ-ΕΦ (90-10, 70-30, 50-50), Τ-ΕΠ (90-10, 70-30, 50-50), Π-ΕΦ (90-10, 70-30, 50-50), Π-ΕΠ (90-10, 70-30, 50-50) και μελετήθηκε η επίδραση διαφορετικών υποστρωμάτων στο φύτρωμα των σπόρων και η ανάπτυξη των σποροφύτων σε σπορεία. Στο δεύτερο πείραμα, μελετήθηκε η ανάπτυξη φυτών τομάτας, σε διάφορα μείγματα εδάφους (10% ή 30%) με ΕΦ και ΕΠ, σε γλαστρική καλλιέργεια σε θερμοκήπιο. Στα σπορεία, η αυξανόμενη περιεκτικότητα σε ΕΦ στο υπόστρωμα τύρφης μείωσε (μέχρι 70%) το φύτρωμα των σπόρων τομάτας. Τα μείγματα περλίτη με ελαιόφυλλα είχαν αυξημένη φυτρωτηκότητα αλλά καθυστέρησαν να εκπτυχθούν. Η αύξηση της περιεκτικότητας ελαιόφυλλων και ελαιοπυρήνα μείωσε τον αριθμό φύλλων, το νωπό βάρος καρπού και την συνολική παραγωγή τομάτας. Επιπλέον η προσθήκη φυτικών υπολειμμάτων στο έδαφος σε διαφορετικές αναλογίες είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της αντοχής σάρκας του καρπού αλλά μειώθηκαν τα ολικά διαλυτά στερεά, το pH και η EC των καρπών. Δεν βρέθηκαν σημαντικές αλλαγές στη φυτική βιομάζα υπέργειου και υπόγειου μέρους και στην αύξηση/ανάπτυξη του φυτού. Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι η επιτυχής χρήση φυτικών υπολειμμάτων πιθανόν να είναι εφικτή σε χαμηλή περιεκτικότητα στο έδαφος (π.χ. 10%), να είναι εφικτή ως ενεργοποιητής του φυτρώματος των σπόρων και να υπάρχει ενδιάμεσο στάδιο μεταφύτευσης στα σπορεία, ή πλήρως αποδόμηση της οργανικής ουσίας των φυτικών ιστών. Έτσι οι πιθανώς ανασχετικές ουσίες (π.χ. πολυφαινόλες) των υποστρωμάτων να μην επιβαρύνουν την ανάπτυξη των σποροφύτων.