Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Spanou, Ioanna"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Ανάγκες και προβλήματα των ατόμων με νοητική υστέρηση. Το παράδειγμα του σωματείου "Ροδαυγή" στο Ηράκλειο.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Επαγγελμάτων Υγείας και Πρόνοιας (Σ.Ε.Υ.Π), Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, 2015-07-13T14:06:25Z) Γαλάνη, Ελευθερία; Σπανού, Ιωάννα; Χατζηδρόσου, Δέσποινα; Galani, Eleftheria; Spanou, Ioanna; Chatzidrosou, Despoina
    Η πτυχιακή μας εργασία έχει τίτλο «Ανάγκες και προβλήματα των ατόμων με νοητική υστέρηση. Το παράδειγμα του σωματείου «Ροδαυγή» στο Ηράκλειο». Η νοητική υστέρηση είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια σύνθετη ομάδα ατόμων που έχουν μια σειρά προβλημάτων στις νοητικές τους λειτουργίες, σειρά ψυχοσωματικών προβλημάτων και επίσης προβλήματα στις σχέσεις με τους άλλους ανθρώπους. Τα άτομα με νοητική υστέρηση είτε γεννιούνται με αυτή την ιδιαιτερότητα, είτε την αποκτούν ύστερα από κάποιο ατύχημα (Καΐδαντζή, 2009). Σημαντικό ρόλο στα άτομα με νοητική υστέρηση κατέχει το οικογενειακό του περιβάλλον και οι επαγγελματίες - ειδικοί, οι οποίοι μπορούν να βοηθήσουν στην καλύτερη ενσωμάτωση του παιδιού μέσα στο κοινωνικό σύνολο. Η πτυχιακή εργασία μας χωρίζεται σε δύο βασικά μέρη στο θεωρητικό και στο ερευνητικό μέρος. Το θεωρητικό αποτελείται από τρία κεφάλαια. Αρχικά, στο πρώτο κεφάλαιο περιλαμβάνεται ο ορισμός της νοητικής υστέρησης και η ιστορική αναδρομή του. Στη συνέχεια, παρουσιάζονται η επιδημιολογία και οι αιτιολογικοί παράγοντες της νοητικής υστέρησης. Έπειτα, παρατίθενται οι κατηγορίες της νοητικής υστέρησης και τα χαρακτηριστικά της ανάπτυξης των παιδιών με νοητική. Ακόμη, στο πρώτο κεφάλαιο γίνεται μία αναφορά πάνω στον αυτισμό και στις μαθησιακές δυσκολίες, καθώς πολλές φορές συγχέουν τη νοητική υστέρηση με τον αυτισμό και τις μαθησιακές δυσκολίες. Επιπλέον, στο πρώτο κεφάλαιο συμπεριλαμβάνονται οι βασικότερες «θεραπείες» για τη νοητική υστέρηση. Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά το ρολό της εκπαίδευσης στα άτομα με νοητική υστέρηση. Στις ενότητες του κεφαλαίου περιλαμβάνονται ο ρόλος των γονέων στην εκπαίδευση και ο ρόλος των εκπαιδευτών. Ακόμη αναφέρονται τα μοντέλα εκπαίδευσης που στοχεύουν στην ανάπτυξη και διατήρηση της λειτουργικότητας των ΑμεΝΥ. Επίσης, αναλύεται πόσο συμβάλλει η εκπαίδευση στην ανάπτυξη των ΑμεΝΥ, καθώς και το θεραπευτικό της ρόλο. Επιπρόσθετα, στο δεύτερο κεφάλαιο περιλαμβάνονται ο εκπαιδευτικός ρόλος, η κατάρτιση, η κοινωνική ένταξη, η δικτύωση, η ψυχολογική στήριξη και ο ψυχαγωγικός ρόλος της εκπαίδευσης στη νοητική υστέρηση. Το θεωρητικό μέρος κλείνει με το τρίτο κεφάλαιο, το οποίο αφορά τα κέντρα στήριξης ατόμων με νοητική υστέρηση στην Ελλάδα. Τα κέντρα στήριξης αποτελούν ένα βασικό μέσο της πολιτείας για τη βελτίωση της ζωής των ατόμων με Ν.Υ. στην εκάστοτε κοινωνία. Αρχικά, επειδή τα κέντρα αποτελούν φορείς μιας κοινωνίας, οι οποίοι λειτουργούν με βάση τους κανόνες και τους νόμους της, αναλύθηκε το κανονιστικό πλαίσιο των Πολιτικών και πρακτικών για τη νοητική υστέρηση. Έπειτα, μέσα από την ιστορική αναδρομή που πραγματοποιήθηκε σχετικά με την πορεία της δημιουργίας των κέντρων στήριξης για τη νοητική υστέρηση, σκιαγραφήθηκε η οπτική της κοινωνίας και έγινε μια σύντομη αναφορά στην εξέλιξη αυτής μέσα στο χρόνο. Στη συνέχεια, παρουσιάστηκαν, όσο το δυνατό σε ένα γενικότερο πλαίσιο, ο σκοπός, η ταυτότητα, η στελέχωση, η χρηματοδότηση, τα Προγράμματα – Δράσεις και οι συχνότερες συνεργασίες των κέντρων. Το δεύτερο μέρος, περιλαμβάνει τη μεθοδολογία έρευνας. Πιο συγκεκριμένα, ορίζεται ο σκοπός και οι στόχοι που είχαν τεθεί. Επιπλέον, παρουσιάζεται το πεδίο, το δείγμα και η μέθοδος δειγματοληψίας. Επιπρόσθετα, αναφέρονται οι δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε, καθώς κι άλλα στοιχεία που συγκαταλέγονται στο εμπειρικό μέρος της έρευνας. Η μεθοδολογία έρευνας που πραγματοποιήθηκε ήταν η ποιοτική. Τέλος, παρουσιάζονται και σχολιάζονται τα αποτελέσματα της έρευνας και δίνονται τα συμπεράσματα.