Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Veniamakis, Eleftherios"
Τώρα δείχνει 1 - 4 of 4
Αποτελέσματα ανά σελίδα
Επιλογές ταξινόμησης
Τεκμήριο Κετογονική δίαιτα και σύσταση σώματος σε αθλητές. Μια ανασκόπηση(ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας, 2026-06-29) Κοκώνη, Δέσποινα; Kokoni, Despoina; Βενιαμάκης, Ελευθέριος; Veniamakis, EleftheriosΗ Κετογονική δίαιτα αποτελεί ένα από τα δημοφιλέστερα πρωτόκολλα που τηρούνται τόσο από τον γενικό πληθυσμό όσο και από αθλητές. Έχει δημιουργηθεί η άποψη ότι ένα Κ.Δ προάγει την απώλεια σωματικού βάρους και λίπους ενώ αυξάνει ταυτόχρονα την μυϊκή μάζα. Η παρούσα πτυχιακή εργασία πραγματοποιήθηκε με σκοπό να διερευνήσει την επιστημονική βιβλιογραφία που έχει δημοσιευθεί γύρω από τις επιδράσεις της Κετογονικής δίαιτας και των παραλλαγών της, στα άτομα που προπονούνται σε αθλητικό επίπεδο. Για την διεξαγωγή συμπερασμάτων, συγκεντρώθηκαν ανασκοπήσεις και ερευνητικές μελέτες που απαρτιζόταν κυρίως από άτομα ασκούμενα σε αθλητικό επίπεδο (οποιουδήποτε φύλου) και τα οποία ακολουθούσαν ένα είδος Κετογονικού πλάνου. Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι η τήρηση ενός τέτοιου διατροφικού πρωτοκόλλου, εξαρτάται από το είδος άσκησης που θα εφαρμοστεί καθώς επίσης και το ενεργειακό περιεχόμενο. Στις μελέτες που έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα υπάρχει σχεδόν ομοφωνία για την θετική επίδραση που παρουσιάζει η Κ.Δ στην απώλεια σωματικού βάρους, μειώνοντας το σωματικό λίπος, τόσο στην αερόβια όσο και στην αναερόβια άσκηση. Για την μυϊκή ανάπτυξη ορισμένες έρευνες αναφέρουν ότι φάνηκε η Κ.Δ να επιφέρει αύξηση του μυϊκού ιστού ενώ υποστηρίζεται ότι αυτό παρατηρείται κυρίως σε ισοθερμιδικό διαιτολόγιο ή με πλεόνασμα θερμίδων, πιθανόν σε συνδυασμό με νέα προπονητική διαδικασία. Ωστόσο, υπάρχουν και κάποιες έρευνες πάνω σε αθλητές αντιστάσεων οι οποίες σε υποθερμιδικό πλάνο παρατήρησαν μειώσεις στην μυϊκή μάζα και άλλες να αναφέρουν πως δεν παρουσιάστηκαν σημαντικές επιδράσεις μετά από ένα κετογονικό πρωτόκολλο στον μυϊκό ιστό. Για την αερόβια άσκηση και την τήρηση Κετογονικής διατροφής, η επιστημονική βιβλιογραφία είναι ανεπαρκής ενώ όσες έρευνες έχουν δημοσιευθεί διίστανται ως προς τα αποτελέσματά τους. Επιπροσθέτως, όσον αφορά την απόδοση η τήρηση του πρωτοκόλλου δε φαίνεται να επιφέρει θετικά αποτελέσματα στην απόδοση, σχεδόν όλες οι επιστημονικές έρευνες που αναλύθηκαν υποστηρίζουν ότι η Κ.Δ δεν βελτίωσε την απόδοση των αθλητών τόσο στην αερόβια όσο και στην αναερόβια άσκηση. Συγκεκριμένα, φαίνεται η Κ.Δ να μην επηρεάζει ούτε αρνητικά ούτε θετικά την απόδοση στο μεγαλύτερο μέρος των αθλητών που αξιολογήθηκε. Τέλος, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στο μεγαλύτερο μέρος οι έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί, αφορούν ανδρικό πληθυσμό, με ελάχιστες να απαρτίζονται με μικτό δείγμα και μόνο δύο βιβλιογραφίες να αναφέρονται σε γυναίκες συμμετέχουσες.Τεκμήριο Συσχέτιση της ακμής με διατροφή και φυσική δραστηριότητα(ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας, 2026-06-25) Καμπούρη, Ευαγγελία; Kampouri, Evangelia; Βενιαμάκης, Ελευθέριος; Veniamakis, EleftheriosΗ ακμή είναι μια πολυπαραγοντική δερματολογική πάθηση που επηρεάζει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, με σημαντικές ψυχολογικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Ενώ οι γενετικοί και οι ορμονικοί παράγοντες είναι πρωταρχικοί παράγοντες, παράγοντες του τρόπου ζωής έχουν εμπλακεί όλο και περισσότερο στην παθογένεση της ακμής. Σκοπός της μελέτης αυτής ήταν η διερεύνηση της συσχέτισης της ακμής με τη διατροφή και τη φυσική δραστηριότητα. Διεξήχθη μια βιβλιογραφική ανασκόπηση χρησιμοποιώντας τις βάσεις δεδομένων PubMed, Cochrane Library και Science Direct. Η αναζήτηση επικεντρώθηκε σε πρωτογενείς μελέτες που δημοσιεύθηκαν μεταξύ 2019 και 2024, είχαν δείγμα ανθρώπους, ήταν στην αγγλική γλώσσα και είχαν προσβάσιμο το πλήρες κείμενό τους. Συνολικά 22 μελέτες συμπεριλήφθηκαν μετά τον έλεγχο κριτηρίων εισαγωγής και αποκλεισμού. Τα ευρήματα δείχνουν ότι τα τρόφιμα υψηλού γλυκαιμικού δείκτη και η κατανάλωση γαλακτοκομικών συνδέονται σημαντικά με αυξημένη σοβαρότητα ακμής, πιθανώς λόγω των επιπτώσεών τους σε ορμονικές οδούς που περιλαμβάνουν αυξητικό παράγοντα-1 (IGF-1) και ανδρογόνα. Αντίθετα, η συμμόρφωση σε αντιφλεγμονώδεις δίαιτες όπως η μεσογειακή δίαιτα έδειξε δυνητικό προστατευτικό αποτέλεσμα, αν και τα στοιχεία διέφεραν. Ο ρόλος της φυσικής δραστηριότητας είναι πολύπλοκος, με τη μέτρια άσκηση να δείχνει οφέλη στη μείωση του στρες και των ορμονικών ανισορροπιών, ενώ η έντονη άσκηση να επιδεινώνει την ακμή. Η ανασκόπηση υπογραμμίζει την περίπλοκη αλληλεπίδραση μεταξύ διατροφής, φυσικής δραστηριότητας και ακμής. Εξατομικευμένες παρεμβάσεις που εστιάζουν στη μείωση των τροφών με υψηλό γλυκαιμικό δείκτη και στη βελτιστοποίηση των επιπέδων φυσικής δραστηριότητας μπορεί να βελτιώσουν τα αποτελέσματα της ακμής. Απαιτούνται περαιτέρω διαχρονικές και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες μελέτες για τον καλύτερο προσδιορισμό των αιτιολογικών σχέσεων και την ανάπτυξη στοχευμένων, βασισμένων σε στοιχεία συστάσεων για τη διαχείριση της ακμής.Τεκμήριο Τα οφέλη της δίαιτας υψηλής σε πρωτεΐνη, σε συνδυασμό με συχνή άσκηση με αντιστάσεις, για απώλεια βάρους(ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας, 2026-07-21) Βομβολάκη, Ιωάννα-Μαρία-Νεκταρία; Διγαλάκη, Αλεξάνδρα; Vomvolaki, Ioanna-Maria-Nektaria; Digalaki, Alexandra; Βενιαμάκης, Ελευθέριος; Veniamakis, EleftheriosΗ απώλεια βάρους ενδέχεται σε μερικές περιπτώσεις να αποτελεί πρόκληση και με μεγάλες απαιτήσεις για κάποια άτομα, ωστόσο πολλές φορές είναι απαραίτητη. Το αυξημένο σωματικό βάρος προδιαθέτει το άτομο στην εμφάνιση πολλών παθολογικών καταστάσεων, όπως διαβήτης, καρδιαγγειακά νοσήματα, καρκίνος, μυοσκελετικά προβλήματα και πρόωρη θνησιμότητα. Έτσι, οι επιστήμονες υγείας συστήνουν στα άτομα με υψηλό σωματικό βάρος να το μειώσουν, προκειμένου να αντιμετωπίσουν υπάρχουσες καταστάσεις ή να προλάβουν την εμφάνιση άλλων στο μέλλον. Οι κύριες προσεγγίσεις που χρησιμοποιούνται στην απώλεια βάρους είναι η άσκηση, η δίαιτα ή συνδυασμός των δύο. Όμως, είναι υπό διερεύνηση ποια στρατηγική έχει τα καλύτερα αποτελέσματα, τόσο στην απώλεια βάρους όσο και στην προστασία της υγείας. Τα τελευταία χρόνια οι επιστήμονες προτείνουν ότι δεν αρκεί απλά η μείωση της πρόσληψης θερμίδων, αλλά παίζει σημαντικό ρόλο και η σύσταση της διατροφής, με τη δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη να δείχνει πολλά υποσχόμενα αποτελέσματα. Έχουν αναφερθεί, όμως και αρνητικές επιπτώσεις από αυτή τη διατροφή, όπως διατροφική ανεπάρκεια, επιβάρυνση της νεφρικής λειτουργίας και οστεοπόρωση. Αντίστοιχα, όσον αφορά την άσκηση, όλο και περισσότεροι υποστηρίζουν την άσκηση με αντιστάσεις ως μια αποτελεσματική στρατηγική, καθώς οδηγεί σε αύξηση της ενεργειακής δαπάνης, με αποτελεσμα την απώλεια σωματικού βάρους, χωρίς όμως να επηρεάζεται η άλιπη μάζα. Ο συνδυασμός των δύο αυτών στρατηγικών φαίνεται να έχει πολλά οφέλη. Αρχικά, έχει μεγάλη αποτελεσματικότητα όσον αφορά την απώλεια σωματικού βάρους. Επιπλέον, οδηγεί σε βελτίωση της σύστασης του σώματος και πρόληψης νοσημάτων που σχετίζονται με την κεντρική παχυσαρκία. Τέλος, φαίνεται πως η παράλληλη προπόνηση με αντιστάσεις μπορεί να μετριάσει τις αρνητικές συνέπειες που έχει η δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνη. Προτείνεται, επομένως, συνδυασμός των δύο αυτών στρατηγικών, προκειμένου να επιτευχθούν τα βέλτιστα για το άτομο αποτελέσματα, τόσο στην απώλεια βάρους, όσο και για την προαγωγή της υγείας του.Τεκμήριο Φόρτιση υδατανθράκων, προσαρμογή λίπους και μεγιστοποίηση της καύσης του λίπους ως πηγή ενέργειας σε αθλήματα διάρκειας μεγαλύτερα από δύο ώρες.(ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας, 2024-07-03) Καλτσίδη, Ελισάβετ; Χατζή, Αγγελική; Kaltsidi, Elisavet; Chatzi, Angeliki; Βενιαμάκης, Ελευθέριος; Veniamakis, EleftheriosΤις τελευταίες δεκαετίες παρατηρείται ένα εντεινόμενο ενδιαφέρον προς τα αθλήματα αντοχής. Αποτέλεσμα αυτού είναι μεγάλο μέρος των αθλητών να καταβάλει συνεχείς προσπάθειες, με στόχο την βελτίωση των επιδόσεων του τόσο μέσω της προπόνησης όσο και μέσω της υιοθέτησης του κατάλληλου πλάνου διατροφής, ώστε να περιοριστεί η κόπωση. Πέρα από την μυϊκή κόπωση, ωστόσο, υπάρχουν κι άλλοι παράγοντες που περιορίζουν την απόδοση και δεν είναι άλλοι από την αφυδάτωση και την μειωμένη πρόσληψη ενέργειας. Έχει παρατηρηθεί πως πολλοί αθλητές και ιδιαίτερα οι αθλήτριες, δεν καλύπτουν επαρκώς τις ενεργειακές τους ανάγκες με αποτέλεσμα να οδηγούνται σε χαμηλότερες επιδόσεις. Οι ενεργειακές ανάγκες και περισσότερο οι ανάγκες υδατανθράκων είναι υψηλές στα αθλήματα αντοχής, είτε σε επαγγελματίες αθλητές, είτε σε ερασιτέχνες αθλητές. Έχει φανεί πως η αύξηση της συγκέντρωσης του γλυκογόνου στους μύες αλλά και το ήπαρ μέσω της κατανάλωσης υδατανθράκων μπορεί να ενισχύσει την απόδοση του αθλητή. Ωστόσο, η αποθήκευση των υδατανθράκων στο σώμα είναι περιορισμένη. Παρόλα αυτά, φαίνεται πως αν ο αθλητής ακολουθήσει το κατάλληλο πρωτόκολλο φόρτισης υδατανθράκων που περιλαμβάνει στρατηγική συγκεκριμένης προπόνησης και διατροφής, υψηλής διαιτητικής πρόσληψης σε υδατάνθρακες, θα έχει πλήρη αποθέματα μυϊκού και ηπατικού γλυκογόνου. Σαν αποτέλεσμα, παρατηρείται μεγάλο όφελος εργογονικής απόδοσης που σημειώνεται συχνά σε συμβάντα διάρκειας μεγαλύτερης των 90 λεπτών. Υπάρχουν διαφορετικές στρατηγικές φόρτισης υδατανθράκων, που ποικίλλουν σε χαρακτηριστικά, όπως ο τύπος και η διάρκεια της διατροφικής χειραγώγησης και οι συνοδευτικές δραστηριότητες άσκησης/προπόνησης. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει ευελιξία ώστε ο αθλητής να μπορεί να προσαρμόσει κατάλληλα το πλάνο του σύμφωνα με τον αγώνα. Ακόμη, η διαδικασία προσαρμογής του λίπους μέσω της οξείδωση μπορεί να επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τόσο την ενέργεια όσο και την αντοχή. Καθώς οι αποθήκες του λίπους είναι πολύ μεγαλύτερες σε σχέση με το γλυκογόνο, η ικανότητα κινητοποίησης και χρήση λίπους μπορεί να «εξοικονομήσει» την κατανάλωση υδατανθράκων και έτσι να καθυστερήσει η κόπωση. Εδώ και πολλές δεκαετίες, οι αθλητικοί διαιτολόγοι και οι φυσιολόγοι της άσκησης έχουν παρουσιάσει μία σειρά με τρόπους προπόνησης και διατροφής. Σκοπός είναι να αυξηθεί η διαθεσιμότητα λιπαρών οξέων και ρυθμού οξείδωσης λιπιδίων, ώστε να μειωθεί ο ρυθμός χρήσης γλυκογόνου κατά την άσκηση. Μία τέτοια στρατηγική είναι η προσαρμογή του λίπους. Οι καλά προπονημένοι αθλητές καταναλώνουν δίαιτα υψηλή σε λιπαρά και χαμηλή σε υδατάνθρακες για 2 εβδομάδες, ενώ πραγματοποιούν κανονικά προπόνηση. Έπειτα, ακολουθεί δίαιτα υψηλή σε υδατάνθρακες και μείωση της άσκησης για 1-3 ημέρες πριν από ένα σημαντικό συμβάν αντοχής. Τέλος, η σωστή ενυδάτωση αποτελεί σημαντικό παράγοντα ενίσχυσης της αντοχής. Λειτουργεί καταλυτικά για την αθλητική απόδοση και ενέργεια, τόσο πριν όσο κατά τη διάρκεια και μετά την προπόνηση. Για την επίτευξη των στόχων του αθλητή και τη βέλτιστη κατάσταση της υγείας του χρειάζεται ένα επαρκές διατροφικό πρόγραμμα .