Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Vorizanakis, Andreas"
Τώρα δείχνει 1 - 2 of 2
Αποτελέσματα ανά σελίδα
Επιλογές ταξινόμησης
Τεκμήριο Η επαγγελματική ζωή των κοινωνικών λειτουργών που εργάζονται σε προσφυγικές δομές(ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Κοινωνικής Εργασίας, 2026-04-22) Βοριζανάκης, Ανδρέας; Vorizanakis, Andreas; Παπαδάκη, Ελένη; Papadaki, EleniΣκοπός της παρούσας ερευνητικής μελέτης είναι η διερεύνηση των εμπειριών της επαγγελματικής ζωής των κοινωνικών λειτουργών που εργάζονται σε προγράμματα στήριξης προσφύγων/προσφυγισσών στην Ελλάδα. Η παρούσα μελέτη υιοθετεί ποιοτική ερευνητική σχεδίαση με τη χρήση δύο συμπληρωματικών δειγμάτων κοινωνικών λειτουργών, τα οποία επιλέχθηκαν ώστε να φωτίσουν διαφορετικές αλλά αλληλοσυνδεόμενες διαστάσεις της επαγγελματικής εμπειρίας τους στο μεταναστευτικό/προσφυγικό πεδίο. Το πρώτο δείγμα (15 κοινωνικοί/ές λειτουργοί) επικεντρώθηκε στις συνθήκες εργασίας και στις στρατηγικές αντιμετώπισης τους, ενώ το δεύτερο δείγμα (15 κοινωνικοί/ές λειτουργοί) εστίασε στα ηθικά διλήμματα και στον τρόπο αντιμετώπισής τους στη καθημερινή πρακτική, Το δείγμα χαρακτηρίζεται ως δείγμα σκοπιμότητας. H διαδικασία προσέγγισης του δείγματος πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο της «χιονοστιβάδας». Για τη διερεύνηση των εργασιακών συνθηκών των κοινωνικών λειτουργών αξιοποιήθηκε ως βασικό εργαλείο συλλογής δεδομένων η ημιδομημένη συνέντευξη με στόχο τη θεματική εμβάθυνση, ενώ για τη διερεύνηση των ηθικών διλημμάτων αξιοποιήθηκε η αφηγηματική συνέντευξη, ώστε να αναδειχθούν οι προσωπικές εμπειρίες των ερωτώμενων και οι τρόποι νοηματοδότησης. Για την ανάλυση των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε η μέθοδος της θεματικής ανάλυσης. Τα ευρήματα ανέδειξαν την καθοριστική αρνητική επίδραση του ευρύτερου περιοριστικού πλαισίου (context) τόσο στις συνθήκες εργασίας όσο και στη δημιουργία ηθικών διλημμάτων που οι ερωτώμενοι/ες βίωναν στην καθημερινή τους πρακτική. Η μεταναστευτική πολιτική για το άσυλο και τη μετανάστευση σε Ελλάδα και Ευρωπαϊκή Ένωση, που δεν συνάδουν με την αρχή της αλληλεγγύης, το υποτυπώδες πλάνο υποδοχής, ένταξης και στήριξης του προσφυγικού πληθυσμού, η πολιτική χρηματοδότησης των προγραμμάτων κ.ά. επηρέαζαν αρνητικά τις συνθήκες εργασίας και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η επιρροή της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας και του Νέου Δημόσιου Μάνατζμεντ (Ν.Δ.Μ) στην άσκηση της κοινωνικής εργασίας ήταν καθοριστική: ποσοτικοποίηση της εργασίας, πιέσεις από τον φορέα που απέδιδε στους/στις κοινωνικούς/ές λειτουργούς ένα εκτελεστικό, ελεγκτικό, διεκπεραιωτικό ρόλο με έμφαση στην ποσοτική αποδοτικότητα, ενασχόληση των κοινωνικών λειτουργών με γραφειοκρατικού τύπου εργασίες και παρεμβάσεις στο έργο τους. Οι ερωτώμενοι/ες βίωναν υπερβολικές εργασιακές απαιτήσεις, μικρή υποστήριξη στο έργο τους και περιορισμένη επαγγελματική αναγνώριση. Τα ηθικά διλήμματα που βίωναν οι ερωτώμενοι/ες ήταν αποτέλεσμα της σύγκρουσης ανάμεσα στις ευρύτερες θεσμικές συνθήκες, στις περιοριστικές συνθήκες των Οργανώσεων, στους κανονισμούς των Οργανώσεων και στις βασικές αρχές και αξίες της κοινωνικής εργασίας. Οι συνηθέστερες στρατηγικές που αξιοποιούσαν οι κοινωνικοί/ές λειτουργοί για την αντιμετώπιση των περιοριστικών συνθηκών και των ηθικών διλημμάτων ήταν «οι στρατηγικές τήρησης των κανόνων της Οργάνωσης». Αν και «οι στρατηγικές σιωπηρής μη τήρησης των κανόνων της Οργάνωσης ή της ευρύτερης νομοθεσίας που θεωρούσαν άδικη» και «οι ενεργητικές στρατηγικές άσκησης πίεσης για αλλαγή» δεν αποτελούσαν την κυρίαρχη πρακτική ήταν αρκετά διαδεδομένες και δείχνουν την προσπάθεια των ερωτώμενων, παρά τις δυσκολίες, να εκπληρώσουν τον επαγγελματικό τους ρόλο, συμβάλλοντας στη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εξυπηρετούμενων. Οι ερωτώμενοι/ες αξιολόγησαν την πολιτισμική ετοιμότητά τους ως ελλιπή, ανέδειξαν την ανάγκη συνεχιζόμενης εξειδικευμένης πολιτισμικής επιμόρφωσης και εποπτικής στήριξης και αναφέρθηκαν στην ανάγκη δημιουργίας υπηρεσιών που να σέβονται την πολυπολιτισμικότητα και τη διαφορετικότητα. Στο πλαίσιο μιας μεταναστευτικής πολιτικής που απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τις ανθρωπιστικές αξίες, είναι αναγκαία η συνεχής διεκδίκηση καλύτερων συνθηκών, πόρων και υπηρεσιών τόσο για τον εξυπηρετούμενο πληθυσμό όσο και για τους/τις κοινωνικούς/ές λειτουργούς, η άσκηση πίεσης για αλλαγή πολιτικών, διαδικασιών και περιοριστικών κανονισμών, η δημιουργία συμμαχιών, η συνεργασία με κινήματα, η ενδυναμωτική πρακτική, η συλλογική δράση. Είναι απαραίτητη η ενίσχυση των κοινωνικών λειτουργών, μέσω επαρκούς εποπτείας και συνεχιζόμενης επιμόρφωσης σε θέματα που αφορούν τη μετανάστευση/προσφυγιά και ειδικότερα στην ανάπτυξη γνώσης και δεξιοτήτων για τον τρόπο εφαρμογής των ηθικών αξιών της κοινωνικής εργασίας σε περιοριστικά εργασιακά περιβάλλοντα και στην διαμόρφωση στρατηγικών αντίστασης.Τεκμήριο Μεγαλώνοντας στα Παιδικά Χωριά SOS Ελλάδας. Η επίδραση της εμπειρίας στην ενήλικη ζωή.(ΕΛ.ΜΕ.ΠΑ., Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), ΠΜΣ Διαμεθοδικές Κοινωνικές Παρεμβάσεις σε Καταστάσεις Κρίσης, 2021-03-09) Βοριζανάκης, Ανδρέας; Vorizanakis, AndreasΗ παιδική προστασία αποτελεί μια από τις σημαντικότερες υποχρεώσεις της κοινωνίας και του κράτους πρόνοιας, και η παρούσα εργασία εξετάζει έναν τέτοιο τομέα. Τα παιδικά χωριά SOS ως διεθνής οργανισμός ασχολείται με τον τομέα της παιδικής προστασίας. Η παρούσα εργασία, λοιπόν, εξετάζει την σύνδεση και την αποτελεσματικότητα αυτών. Ο σκοπός της είναι η καταγραφή των βιωμάτων και των εμπειριών ατόμων που μεγάλωσαν σε ένα Παιδικό Χωριό SOS Ελλάδας, ο αναστοχασμός αυτής της εμπειρίας, η επαναξιολόγησή της και η σύνδεση της με το σήμερα. Είναι η πρώτη μελέτη που έχει πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα και δείχνει να έχει ενδιαφέρον καθώς η φροντίδα στα παιδικά χωρία SOS δείχνει να διαφέρει από την παραδοσιακή παιδική ιδρυματική/κλειστή φροντίδα. Πρόκειται για μία ποιοτική έρευνα. Τα στοιχεία συλλέχθηκαν με ημιδομημένες συνεντεύξεις, χωρίς προκαθορισμένες ερωτήσεις αλλά με συγκεκριμένους θεματικούς άξονες. Οι άξονες αυτοί αναπτύχθηκαν σε έξι θεματικά πεδία που αφορούσαν: α) τη ζωή πριν την μετάβαση στο Παιδικό Χωριό β) την περίοδο προσαρμογής στο φορέα παιδική προστασίας γ) τη ζωή στο Παιδικό Χωριό δ) τη μετάβαση από το Παιδικό Χωριό στην ενήλικη ζωή ε) την επαναξιολόγηση της εμπειρίας ζωής στο Παιδικό Χωριό ζ) τις προσδοκίες των συμμετεχόντων για το μέλλον. Η ανάλυση των στοιχείων έγινε με τη μέθοδο της θεματικής ανάλυσης. Κατά την επεξεργασία, έγινε κωδικοποίηση και κατηγοριοποίηση των σύνθετων στοιχείων που προέκυψαν από τις συνεντεύξεις. Το κριτήριο της επιλογής του δείγματος ήταν οι συμμετέχοντες να έχουν βιώσει την εμπειρία της ζωής ενός Παιδικού Χωριού SOS της Επικράτειας Τα ευρήματα της έρευνας έδειξαν ότι η βιολογική οικογένεια και το Παιδικό Χωριό SOS Ελλάδας αποτέλεσαν τους σημαντικότερους πόλους που επηρέασαν και σημάδευσαν, με διαφορετικό τρόπο, τις ζωές των μετεχόντων. Η οικογενειακή εστία, για την πλειοψηφία των μετεχόντων, συνδέεται μάλλον με δυσάρεστα παρά με ευχάριστα συναισθήματα και μνήμες, όπως την στέρηση βασικών αγαθών, λόγω μεγάλης οικονομικής δυσπραγίας, αλλά και σε κάποιες περιπτώσεις με την συναισθηματική και σωματική παραμέληση και κακοποίηση. Η απομάκρυνση από την οικογένεια, σε κάθε περίπτωση δημιούργησε συναισθήματα λύπης, οργής, θυμού, ματαίωσης και απογοήτευσης. Η έλλειψη των προσώπων αυτών και ο πόθος της επιστροφής στην οικογενειακή εστία ήταν σημαντική, καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής τους στο παιδικό χωριό. Το παιδικό χωριό SOS σηματοδότησε μια νέα ευχάριστη για τους περισσότερους αρχή, χωρίς να απουσιάζουν και οι περιπτώσεις που ο χώρος δεν εξασφάλισε στα παιδιά τη φροντίδα και ασφάλεια που χρειάζονταν. Για την πλειοψηφία πάντως των μετεχόντων αποτέλεσε σημαντικό σημείο αναφοράς πάνω στο οποίο ανέπτυξαν αφενός την προσωπικότητα τους και αφετέρου εκείνες τις ικανότητες και δεξιότητες ώστε να εισέλθουν στην ενήλικη ζωή, όντας ανεξάρτητοι. Η μητέρα SOS και ο Παιδαγωγός αποτέλεσαν τα σημαντικότερα πρόσωπα αναφοράς τόσο κατά την παιδική τους ηλικία όσο και στη μετέπειτα ζωή τους, με τα οποία συνδέθηκαν συναισθηματικά και αποτέλεσαν πηγή εμπειριών και αναμνήσεων, στους περισσότερους μετέχοντες, θετικές και ευχάριστες και σε ορισμένους αρνητικές και δυσάρεστες. Εν κατακλείδι, το παιδικό χωριό έδωσε στους μετέχοντες ηθικά και υλικά εφόδια για την ζωή που δεν θα μπορούσαν να έχουν αν παρέμεναν στη βιολογική τους οικογένεια.