Πλοήγηση ανά Συγγραφέας "Zardeli, Afroditi"

Τώρα δείχνει 1 - 1 of 1
  • Μικρογραφία εικόνας
    Τεκμήριο
    Διατροφική υποστήριξη ως συμβολή στην αποκατάσταση ασθενούς με νόσο Cushing.
    (Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Διατροφής και Διαιτολογίας, 2016-02-05T12:52:31Z) Ζαρδέλη, Αφροδίτη; Zardeli, Afroditi
    Εισαγωγή: Η νόσος Cushing προκαλείται από αδενώματα της υπόφυσης, τα οποία παράγουν περισσότερη ACTHμε συνέπεια την υπερβολική παραγωγή και έκκριση κορτιζόλης από τα επινεφρίδια. Η χρόνια υπερέκκριση κορτιζόλης σχετίζεται άμεσα με ανοχή στη γλυκόζη, υπέρταση και οστεοπόρωση. Στο παρελθόν δεν έχει μελετηθεί η επίδραση διατροφικής παρέμβασης σε ασθενή με νόσο Cushing. Σκοπός: Η διατροφική υποστήριξη ως συμβολή στην αποκατάσταση ασθενούς με νόσο Cushingμε στόχο την απώλεια βάρους και τη ρύθμιση βιοχημικών δεικτών που σχετίζονται με μεταβολικές επιπλοκές. Μεθοδολογία: Για τους σκοπούς της μελέτης – περιστατικού έλαβαν χώρα μια σειρά από απαραίτητες διαιτολογικές και διατροφολογικές ενέργειες: λήψη ιατρικού και διατροφικού ιστορικού, 24ωρης ανάκλησης, ανθρωπομετρικών δεδομένων (βάρος, ύψος, σωματικές περιφέρειες, δερματικές πτυχές κ.α.), σχεδιασμός διατροφικού προγράμματος στα πλαίσια της μεσογειακής διατροφής. Αποτελέσματα: Μετά από 6 μήνες διατροφικής παρέμβασης η Π.Β. απώλεσε 9,1 % του σωματικού της βάρους, 5,5 % σωματικού λίπους, βελτίωσε το λιπιδαιμικό, γλυκαιμικό και ενζυμοηπατικό προφίλ, μείωσε την πρόσληψη θρεπτικών συστατικών επισφαλών για την υγεία της όπως νάτριο, να αυξήσει την πρόσληψη ωφέλιμων θρεπτικών συστατικών όπως βιταμίνη C, βιταμίνη Α, ασβέστιο. Συμπεράσματα: Η διατροφική παρέμβαση στην ασθενή επιτέλεσε τους στόχους της αναφορικά με την απώλεια σωματικού βάρους και τη ρύθμιση βιοχημικών δεικτών. Ωστόσο, δεν φάνηκε να υπάρχει καμία μεταβολή στην ορμονολογική ισορροπία πριν και μετά την παρέμβαση. Για το χρονικό διάστημα της παρέμβασης, η Π.Β. διαφοροποίησε τις διατροφικές της συνήθειες, όχι όμως και το γενικότερο τρόπο ζωής, π.χ. αύξηση της φυσικής δραστηριότητας. Πιθανότατα, η συνεργασία θεράποντα ιατρού, διατροφολόγου, ψυχικού συμβούλου και γυμναστή θα αποτελούσε μια αρτιότερη παρέμβαση για την περίπτωση της ασθενούς.