Οι εμπράγματες ασφάλειες στο ελληνικό δίκαιο.
Φόρτωση...
Ημερομηνία
2017-12-19
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας (Σ.Δ.Ο), Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής
T.E.I. of Crete, School of Management and Economics (SDO), Department of Accounting and Finance
T.E.I. of Crete, School of Management and Economics (SDO), Department of Accounting and Finance
Επιβλέπων
Περίληψη
Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να αναλύσει τις εμπράγματες, καθώς και τις προσωπικές ασφάλειες στο πλαίσιο του Ελληνικού Δικαίου με ό,τι αυτό ορίζει. Δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στο ενέχυρο και στην υποθήκη, τόσο σε ανάλυση ορισμών όσο και στο νομικό τους υπόβαθρο. Ενδεικτικά, αναφέρονται έννοιες που επεξηγούν την πίστωση, τις κρατικές εγγυήσεις, τις γενικές αρχές της εμπράγματης ασφάλειας, τα εμπράγματα δικαιώματα, τα συμφέροντα των εμπλεκομένων στις εμπράγματες ασφάλειες, τις ασφαλιζόμενες απαιτήσεις, την προσημείωση της υποθήκης, τις δουλείες και τέλος, τη λογιστική αποτύπωση των εμπραγμάτων εγγυήσεων. Για την έρευνα των παραπάνω χρησιμοποιήθηκαν βιβλία από τη νομική βιβλιοθήκη Αθηνών, από δικηγορικά γραφεία και κάποια από το διαδίκτυο.
Στο σύγχρονο οικονομικό περιβάλλον, η πίστωση αποτελεί ένα από τα βασικότερα εργαλεία ανάπτυξης. Προκειμένου να προσφέρει ασφάλεια για τους εμπλεκομένους, στο Δίκαιο συμπεριλαμβάνεται ένα σύνολο εξασφαλίσεων οι οποίες χωρίζονται στις προσωπικές και τις εμπράγματες ασφάλειες. Ένα εύλογο συμπέρασμα, είναι ότι η κάθε χώρα ξεχωριστά, έχει τη δυνατότητα να το διαμορφώσει όπως επιθυμεί, με γνώμονα πάντα τα συμφέροντα της ίδιας αλλά και λαμβάνοντας υπόψιν τις υποχρεώσεις της προς τρίτους. Πιο συγκεκριμένα στην περίπτωση της Ελλάδας, σε οποιαδήποτε στιγμή της πορείας της, θα μπορούσε να προχωρήσει σε αλλαγή του νόμου που διέπει τις προβληματικές δανειακές συμβάσεις και να πετύχει μία αναδιάρθρωση του χρέους της. Τέλος, όταν η πίστωση διαχειρίζεται σωστά αποφέρει ανάπτυξη του οικονομικού και κοινωνικού τομέα ενώ στην αντίθετη περίπτωση, οικονομική και κοινωνική κρίση.
Purpose of this paper is to analyze the liens and personal securities under the Greek common law, with everything that dictates. It emphasizes on the pledge and mortgages, on their given definitions and their legal background. Moreover, definitions are being referred which explain credit, state guaranties, general principles of liens, lien rights, third party interests, insured demands, prenotation mortgages, labors and last, the accounting point of view of liens. For this research, books from Legal Library of Athens, as well from lawyers' offices were used and also sources from the internet. In the modern economic system, credit is one of the basic tools of development. In order to provide security for third parties, a number of guaranties has been made in the common law of every country, which are separated in liens and personal securities. A logical assumption, is that each respective country has the ability to shape it as it pleases accordingly the interests of itself, but taking in consideration it's obligations to others. Specifically, in the Greek situation, in any given time of it's course, it could have proceeded in the reshaping of it's laws which governs the problematic loan contracts, and achieve a more restructured debt. Last but not least, when credit is being managed in a proper way, it yields economic and social development, whereas in the opposite situation it brings in economic and social crisis.
Purpose of this paper is to analyze the liens and personal securities under the Greek common law, with everything that dictates. It emphasizes on the pledge and mortgages, on their given definitions and their legal background. Moreover, definitions are being referred which explain credit, state guaranties, general principles of liens, lien rights, third party interests, insured demands, prenotation mortgages, labors and last, the accounting point of view of liens. For this research, books from Legal Library of Athens, as well from lawyers' offices were used and also sources from the internet. In the modern economic system, credit is one of the basic tools of development. In order to provide security for third parties, a number of guaranties has been made in the common law of every country, which are separated in liens and personal securities. A logical assumption, is that each respective country has the ability to shape it as it pleases accordingly the interests of itself, but taking in consideration it's obligations to others. Specifically, in the Greek situation, in any given time of it's course, it could have proceeded in the reshaping of it's laws which governs the problematic loan contracts, and achieve a more restructured debt. Last but not least, when credit is being managed in a proper way, it yields economic and social development, whereas in the opposite situation it brings in economic and social crisis.