Αξιολόγηση της παραλλακτικότητας επτά πληθυσμών της άσπρης "θηραϊκής" μελιτζάνας (Solanum melongena L.) διαμέσου της καλλιέργειας in vitro.
Φόρτωση...
Ημερομηνία
2009-05-20T13:19:23Z
Συγγραφείς
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Τεχνολογίας Γεωπονίας και Τεχνολογίας Τροφίμων (Σ.Τε.Γ.Τε.Τ), Τμήμα Φυτικής Παραγωγής
Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας (Σ.Δ.Ο), Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων
T.E.I. of Crete, School of Agriculture, Food and Nutrition (STeGTET), Department of Crop Science
T.E.I. of Crete, School of Agriculture, Food and Nutrition (STeGTET), Department of Agriculture
Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας (Σ.Δ.Ο), Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων
T.E.I. of Crete, School of Agriculture, Food and Nutrition (STeGTET), Department of Crop Science
T.E.I. of Crete, School of Agriculture, Food and Nutrition (STeGTET), Department of Agriculture
Επιβλέπων
Περίληψη
Η μελιτζάνα (S. melongena L ) είναι φυτό ποώδες με καταγωγή την τροπική Ασία. Στους αρχαίους Έλληνες και Ρωμαίους ήταν άγνωστο, ενώ στην Κίνα εντοπίζεται από τους πρώτους πρωτοχριστιανικούς αιώνες ή και αργότερα. Στην Ευρώπη εισάγεται τον 13ο αιώνα (ή 16ο σύμφωνα με άλλες μαρτυρίες) με πρώτη χώρα υποδοχής της την Ιταλία. Στη συνέχεια διαδίδεται και καλλιεργείται σε όλες τις Ηπείρους. Η μελιτζάνα S. melongena L. είναι μία σημαντικά οικονομική καλλιέργεια στις χώρες της Ασίας, της Αφρικής, σε υποτροπικές περιοχές (Ινδία και Κεντρική Αμερική), καθώς επίσης και σε ορισμένες θερμές περιοχές της μεσόγειου και της Νότιας Αφρικής. Στην Ευρώπη τον 18ο περίπου αιώνα άρχισε η μελιτζάνα να χρησιμοποιείται ως φαγητό. Στην διάδοσή της συνέβαλε η δημιουργία νέων ποικιλιών, που ο καρπός τους είναι ποιο γευστικός και γλυκός από εκείνον του μακρινού προγόνου της. Στις χώρες της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης η καλλιέργεια της μελιτζάνας είναι περιορισμένη, όμως μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο έρευνας (λόγω αυξημένης ζήτησης) και στις χώρες αυτές.