Μεσογειακή διατροφή και διαβήτης κύησης. Ο ρόλος της προσκόλλησης στη μεσογειακή δίαιτα στη ρύθμιση και έκβαση του διαβήτη κύησης.
Φόρτωση...
Ημερομηνία
2024-09-24
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
ΕΛΜΕΠΑ, Σχολή Επιστημών Υγείας (ΣΕΥ), Τμήμα Επιστημών Διατροφής και Διαιτολογίας
Περίληψη
Σκοπός: Η ελλιπής ύπαρξη ερευνών στην Ελλάδα σχετικά με την επίδραση της διατροφής
βάση μεσογειακού προτύπου στην γλυκαιμία των γυναικών με Διαβήτη Κύησης (ΔΚ) και
η επίδρασή της μεσογειακής διατροφής στο ποσοστό εμφάνισης αρνητικών εκβάσεων του
ΔΚ αποτέλεσαν έναυσμα για να πραγματοποιηθεί η συγκεκριμένη μελέτη. Σκοπός της
μελέτης αυτής είναι να αξιολογηθεί ο ρόλος της προσκόλλησης στη μεσογειακή διατροφή
στη γλυκαιμική ρύθμιση και στην έκβαση της κύησης, και συγκεκριμένα στην εμφάνιση
μακροσωμίας, σε Ελληνίδες έγκυες γυναίκες με διαβήτη κύησης στο 2ο και 3ο τρίμηνο
κύησης.
Μέθοδοι: Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο του Ηρακλείου
Κρήτης, σε 39 εγκυμονούσες, με Διαβήτη Κύησης (ν=19) & Αναφοράς (ν=20). Για την
συλλογή των δεδομένων χρησιμοποιήθηκε ειδικά διαμορφωμένο ερωτηματολόγιο, το
οποίο συμπεριλάμβανε πληροφορίες σχετικά με την ποιότητα ζωής, τις διατροφικές
συνήθειες και το ιατρικό ιστορικό των γυναικών και των δύο ομάδων. Επιπλέον κατά την
πρώτη περιγεννετική επίσκεψη, δόθηκαν λεκτικές διαιτητικές οδηγίες με στόχο την
αύξηση στην προσήλωση της ΜΔ. Η συμμόρφωση στην ΜΔ αξιολογήθηκε μέσω του
Σκορ Μεσογειακής Διατροφής (MedDiet Score), ενώ η ύπαρξη εμβρυϊκής μακροσωμίας
αξιολογήθηκε βάσει του βάρους γέννησης του νεογνού (> 4.000g ή 4.500g).
Αποτελέσματα: Τόσο η Ομάδα Αναφοράς όσο και η Ομάδα Διαβήτη είχαν μέτρια
προσήλωση στο MedDiet Score κατά το Β τρίμηνο (31,8 έναντι 30,1, p<0,05), η οποία
μετά τις διαιτητικές παρεμβάσεις αυξήθηκε και στις δύο ομάδες (34,6 έναντι 33,9,
p<0,05). Επιπλέον από το Β στο Γ τρίμηνο, παρατηρείται σημαντική αύξηση του υψηλού
ποσοστού MedDiet Score των γυναικών με ΔΚ (από 10,5% σε 52,6% ή κατά 42,6
ποσοστιαίες μονάδες, p=0,021). Κατά το 3ο
τρίμηνο κύησης, η Ομάδα ΔΚ είχε σημαντικά
υψηλότερα μέσα επίπεδα γλυκόζης νηστείας σε σύγκριση με την Ομάδα Αναφοράς (92,3
έναντι 82,3 mg/dl, p<0,05), τα οποία συσχετίστηκαν με χαμηλότερη προσήλωση στη
μεσογειακή διατροφή (rho=-0,555, p=0,014) και με αυξημένο τρέχον σωματικό βάρος
(85,9 έναντι 76,0 κιλά, p<0,05) (rho=0,756, p<0,001). Ωστόσο και στις δύο ομάδες δεν
παρατηρήθηκε μεγάλη διαφορά στο μέσο βάρος γέννησης νεογνού (2,99 έναντι 3,18 κιλά,
p>0,05) ή στη συχνότητα μακροσωμίας, καθώς μόλις 2 νεογνά από την Ομάδα με
Διαβήτη Κυήσεως ανέπτυξαν μακροσωμία (10,2%).
Συμπεράσματα: Η αυξημένη προσήλωση στη μεσογειακή διατροφή (μέσω αύξησης
κατανάλωσης φρούτων, λαχανικών και μη επεξεργασμένων δημητριακών) μπορεί να
συμβάλλει στην καλύτερη ρύθμιση των επιπέδων γλυκόζης νηστείας της εγκύου με ΔΚ,
ενώ το αυξημένο σωματικό βάρος τόσο πριν όσο και κατά την κύηση προωθεί την αύξηση
των επιπέδων γλυκόζης νηστείας. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο αν η επίπτωση εμβρυϊκής
μακροσωμίας κατά την κύηση με διαβήτη μπορεί να περιοριστεί μέσω της αυξημένης
προσκόλλησης στο μεσογειακό διατροφικό πρότυπο.
Purpose: The lack of research in Greece on the effect of the Mediterranean-based diet on the glycemia of women with Gestational Diabetes Mellitus (GDM) and the performance of the Mediterranean diet (MD) on the incidence of negative outcomes of GD was the trigger to carry out this study. The purpose of this study is to evaluate the role of the adherence to the Mediterranean diet on glycemic regulation and pregnancy outcomes, specifically on the occurrence of macrosomia, in Greek pregnant women with gestational diabetes in the 2nd and 3rd trimesters. Methods: The research was carried out at the Venizelio Hospital of Heraklion, Crete, including 39 pregnant women with Gestational Diabetes (n=19) & Control (n=20). A specially designed questionnaire was used to collect the data, which included information on the quality of life, dietary habits and medical history of the women in both groups. In addition, during the first general visit, verbal dietary instructions were given with the aim of increasing MD adherence. Adherence to the MD was assessed through the MedDiet Score, while the existence of fetal macrosomia was assessed based on the birth weight of the neonate (> 4,000g or 4,500g). Results: Both the Control Group and the Diabetes Group had a decent adherence to the MedDiet Score during the second semester (31.8 vs. 30.1, p<0.05), which after dietary interventions increased in both groups (34.6 vs. 33.9, p<0.05). It’s also noticable that from the second to the third trimester, there is a significant increase in the high MedDiet Score of women with GDM (from 10.5% to 52.6% or by 42.6 percentage points, p=0.021). During the 3rd trimester, the GDM Group had significantly higher fasting glucose levels compared to the Control Group (92.3 vs. 82.3 mg/dl, p<0.05), which were associated with lower adherence to the Mediterranean diet (rho=-0.555, p=0.014) and with increased current body weight (85.9 vs. 76.0 kg, p<0.05) (rho=0.756, p<0.001). However, in both groups no significant difference was observed in the average birth weight of newborns (2.99 vs. 3.18 kg, p>0.05) or in the incidence of macrosomia, as only 2 neonates from the Gestational Diabetes group developed macrosomia (10, 2%), in the MedDiet score (34.6 vs. 33.9, p<0.05) or in the MedDiet score as adherence rate (62.9% vs. 61.5%, p<0.05). Conclusions: Increased adherence to the Mediterranean diet may contribute to better regulation of blood glucose levels in pregnant women with GDM, while increased body weight both before and during pregnancy promotes the increase in insulin resistance. However, it is not clear whether the incidence of fetal macrosomia during gestation with diabetes can be reduced through increased adherence to the Mediterranean dietary pattern.
Purpose: The lack of research in Greece on the effect of the Mediterranean-based diet on the glycemia of women with Gestational Diabetes Mellitus (GDM) and the performance of the Mediterranean diet (MD) on the incidence of negative outcomes of GD was the trigger to carry out this study. The purpose of this study is to evaluate the role of the adherence to the Mediterranean diet on glycemic regulation and pregnancy outcomes, specifically on the occurrence of macrosomia, in Greek pregnant women with gestational diabetes in the 2nd and 3rd trimesters. Methods: The research was carried out at the Venizelio Hospital of Heraklion, Crete, including 39 pregnant women with Gestational Diabetes (n=19) & Control (n=20). A specially designed questionnaire was used to collect the data, which included information on the quality of life, dietary habits and medical history of the women in both groups. In addition, during the first general visit, verbal dietary instructions were given with the aim of increasing MD adherence. Adherence to the MD was assessed through the MedDiet Score, while the existence of fetal macrosomia was assessed based on the birth weight of the neonate (> 4,000g or 4,500g). Results: Both the Control Group and the Diabetes Group had a decent adherence to the MedDiet Score during the second semester (31.8 vs. 30.1, p<0.05), which after dietary interventions increased in both groups (34.6 vs. 33.9, p<0.05). It’s also noticable that from the second to the third trimester, there is a significant increase in the high MedDiet Score of women with GDM (from 10.5% to 52.6% or by 42.6 percentage points, p=0.021). During the 3rd trimester, the GDM Group had significantly higher fasting glucose levels compared to the Control Group (92.3 vs. 82.3 mg/dl, p<0.05), which were associated with lower adherence to the Mediterranean diet (rho=-0.555, p=0.014) and with increased current body weight (85.9 vs. 76.0 kg, p<0.05) (rho=0.756, p<0.001). However, in both groups no significant difference was observed in the average birth weight of newborns (2.99 vs. 3.18 kg, p>0.05) or in the incidence of macrosomia, as only 2 neonates from the Gestational Diabetes group developed macrosomia (10, 2%), in the MedDiet score (34.6 vs. 33.9, p<0.05) or in the MedDiet score as adherence rate (62.9% vs. 61.5%, p<0.05). Conclusions: Increased adherence to the Mediterranean diet may contribute to better regulation of blood glucose levels in pregnant women with GDM, while increased body weight both before and during pregnancy promotes the increase in insulin resistance. However, it is not clear whether the incidence of fetal macrosomia during gestation with diabetes can be reduced through increased adherence to the Mediterranean dietary pattern.
Περιγραφή
Λέξεις-κλειδιά
Διαβήτης κύησης, Μεσογειακή διατροφή, Μακροσωμία, Gestational diabetes, Mediterranean diet, Macrosomia