Μελέτη της επίδρασης του παράγοντα αγωγιμότητα στην απόδοση της φωτοκαταλυτικής οξείδωσης/αποχρωματισμού της συνθετικής οργανικής χρωστικής, μπλε του μεθυλενίου (MB).
Φόρτωση...
Ημερομηνία
2013-07-22T12:36:36Z
Συγγραφείς
Τίτλος Εφημερίδας
Περιοδικό ISSN
Τίτλος τόμου
Εκδότης
Τ.Ε.Ι. Κρήτης, Τεχνολογικών Εφαρμογών (Σ.Τ.Εφ), Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών Τ.Ε.
T.E.I. of Crete, School of Engineering (STEF), Department of Electrical Engineering
T.E.I. of Crete, School of Engineering (STEF), Department of Electrical Engineering
Επιβλέπων
Περίληψη
Συνεχώς αυξημένου επιστημονικού ενδιαφέροντος χρήζει η εφαρμογή προχωρημένων μεθόδων επεξεργασίας, όπως αυτή της ετερογενούς φωτοκατάλυσης, στην διάσπαση πολυσύνθετων οργανικών, τοξικών ενώσεων σε λύματα (π.χ χρωστικών ουσιών από εκροές βαφείων). Η φωτοκαταλυτική αποικοδόμηση των ρύπων αυτών είναι μια διαδικασία πολύπαραγοντική, με διάφορους παράγοντες να επιδρούν θετικά ή αρνητικά στην απόδοση του συστήματος καταλύτης-ρύπος-ακτινοβολία. Στην παρούσα μελέτη εξετάστηκε η επίδραση του παράγοντα αγωγιμότητα στην φωτοκαταλυτική οξείδωση/αποχρωματισμού της συνθετικής χρωστικής μπλε του μεθυλενίου, με χρήση ακτινοβολίας UV-Α και ενός ειδικά σχεδιασμένου φωτοκαταλυτικού αντιδραστήρα. Ο φωτοκαταλύτης που χρησιμοποιήθηκε στα πειράματα που διεξήχθηκαν είναι το εμπορικά ευρείας χρήσης διοξείδιο του Τιτανίου (TiO2, P-25, Degussa). Σκοπός του πειράματος ήταν να διαπιστώσουμε το μέγεθος της επίδρασης της αγωγιμότητας στη φωτοκαταλυτική απόδοση. Για το σκοπό αυτό παράχθηκαν υδατικά διαλύματα χρωστικής διαφορετικού εύρους τιμών αγωγιμότητας με τη διάλυση της χρωστικής σε νερά χαμηλής, μέσης και υψηλής τιμής αγωγιμότητας. Εξετάστηκε ο αποχρωματισμός του διαλύματος της χρωστικής σε κάθε μια από τις τρείς περιπτώσεις με χρήση TiO2 και ακτινοβολία UV-A. Για τα διαλύματα χρωστικής που εξετάστηκαν βρέθηκε ότι η αγωγιμότητα (μS/cm) δεν επιδρά σημαντικά στην απόδοση του συστήματος παρότι ένας από τους παράγοντες στη φωτοκαταλυτική απόδοση είναι η ύπαρξη ιόντων/ιοντικών ενώσεων, όπως θειικά, ανθρακικά, όξινα ανθρακικά, χλωριόντα, από τα οποία καθορίζεται και η αυξημένη τιμή αγωγιμότητας των διαλυμάτων που εξετάστηκαν.